Hildebrandstraat 14
5242 GE Rosmalen
06-20406009
073-5217753
b.vandermeer@home.nl
http://www.bobvandermeer.info
http://www.bullying.nl

Mail 2

Aan de voorzitter van de Centrale Directie

Geachte Mevrouw,

We maken ons als ouders ernstige zorgen omtrent het welbevinden en de veiligheid van onze zoon Peter, leerling van klas 2B van uw juniorcollege.

Gezien de opeenstapeling van negatieve gebeurtenissen lijkt het pesten en lichamelijk geweld voor ons geen toeval meer te zijn, maar een schijnbaar structureel probleem waarbij onze zoon steeds weer het slachtoffer is. In de bijlage vindt u een chronologisch overzicht.

Tot nu toe hebben we steeds weer het vertrouwen gegeven aan de school bij het doorbreken en stopzetten van deze negatie-ve spiraal. Ons standpunt was: hoe de school dit regelt, is aan de school, als ze het maar regelen. In de Schoolgids wordt dit verwoord met een veiligheidsconvenant, signaleren, grenzen stellen en optreden door het probleem bespreekbaar te maken.
De interventies vanuit school zijn ons inziens voornamelijk reactief en curatief van aard en hebben tot op heden voor onze zoon te weinig opgeleverd. Uit monde van medeleerlingen, maar ook van uw collega's blijkt er in ieder geval geen permanent toezicht te zijn op de leerlingen die tijdens tussenuren in de aula verblijven. Bij lawaaioverlast komt er een collega onderwijsondersteunend personeel kijken. Verder is de bezettingsgraad van surveillanten tijdens de pauze erg laag. De locatieleider geeft aan dat het wel eens zou kunnen zijn dat mensen ziek zijn. Daarnaast kun je op verschillende manieren surveilleren. Het oog en oor hebben voor leerlingen (daders en slachtoffers) en de gevaarlijke plekken zou toch bij uitstek op het kleinschalige juniorcollege in orde dienen te zijn?
De voorgestelde interventies om camera's te verplaatsen, de straffen en de schorsingsacties zijn nog meer van dezelfde curatieve aard. Wat biedt een pestprotocol en de veiligheidsmonitor in deze? We zijn blij met het uiteindelijke Rots en Water programma na interventie en gesprekken met de zorgcoördinator. Het vraagt naar onze mening een meer proactieve houding en gedrag: veiligheid is een zaak van ons allemaal en op school heeft school daar de verantwoordelijkheid voor te dragen.

Helaas bevestigen eigen observaties ons negatieve gevoel. Bij de speelplaatsingang van het juniorcollege hebben we al minstens drie maal een kind opgewacht zien worden die gepest en zelfs in elkaar geslagen werd. Bij een van die voorvallen, overigens niet met onze zoon, heeft een van ons de dader mee naar binnen genomen. Behalve dat de twee jongens vlug een handje mochten schudden, stonden ze binnen vijf minuten weer buiten. Bij navraag bij de front office bleek dit wel vaker te gebeuren. Uit eigen initiatief hebben we de ouders van het slachtoffer 's avonds gesproken. School had toen en nog steeds niets laten horen. Houdt het toezicht op en de aanpak van (on)veiligheid echt op bij de poort van de school?
Er zijn tijdens de eerste helft van de brugklas meerdere gesprekken geweest op de hoofdlocatie, waarna Peter uiteindelijk de overstap maakte naar het College te X.
We beperken ons tot deze laatste periode. Er zijn ook hier meerdere gesprekken met diverse mensen gevoerd. De parttime mentor van de helft van de klas van onze zoon doet haar uiterste best en pakt het op haar manier op, maar kan dit ook niet alleen. Ook de fijne gesprekken met de zorgcoördinator en de training Rots en Water geven geen waarborg voor welbevinden en veiligheid. Ondanks goede intenties is er ook sprake van tegenstrijdige adviezen naar Peter toe wanneer het gaat over reageren bij incidenten.

De telefonische reactie van de sectorcoördinator onderbouw was vooral gericht op allerlei beleidsinstrumen-ten en gaf voornamelijk de gewenste situatie weer. Daarnaast het advies van hem om verdere gesprekken met de locatieleider te voeren.

Terugkomend op het welbevinden en de veiligheid van Peter: steeds weer een negatieve pestervaring en lichamelijk letsel geven hem ogenschijnlijk een bepaald soort gelatenheid en gewenning. Dit raakt ons als ouders en vinden wij niet gewenst.
Daarnaast is Peter door meerdere operaties de afgelopen twee jaren en de nazorg daarvan regelmatig niet mobiel geweest (rolstoel/krukken), heeft nauwelijks kunnen bewegen en nog steeds kinesitherapie. Daardoor, maar nu ook voor de derde keer door 'voorvallen' op school, heeft hij achterstand in zijn leerprogramma opgelopen en moest hij dit steeds weer inhalen. En dit voor een kind voor wie de zomervakantie eigenlijk altijd drie weken te lang was omdat hij wel weer  graag naar school wilde gaan om te leren, hetgeen de laatste twee jaren dus steeds minder wordt.
Uiteindelijk zijn we nu in een korte periode voor de derde keer naar huisarts en ziekenhuis/specialist geweest (zie bijlage: stokslagen op rug, hersenschudding en kwetsuur aan heup). Peter kan nu weer niet sporten, moet minstens twee weken op krukken lopen en hoe komt hij nu naar school, wie regelt het vervoer? Onze werkgever ziet ons alweer aankomen en ook de vrije dagen die we ervoor inleveren willen we liever besteden aan het delen van prettige momenten met onze kinderen.

De 'rek' is er bij Peter, maar zeker ook bij ons, op een gegeven moment uit, wij hebben er geen goed gevoel meer over en willen niet wachten op een volgend telefoontje vanuit school dat er weer iets met Peter is gebeurd. Daarom deze brief met bijlage.
Een aantal betrokkenen krijgt hiervan een afschrift zodat we hopen dat er 'iets' in gang wordt gezet waardoor deze negatieve spiraal wordt doorbroken. Wij staan er voor open.


Hoogachtend,
Ouders van Peter

Bijlage 1: Chronologisch overzicht van voorvallen Peter

Al deze voorvallen zijn op zijn minst besproken met mentor, teamleider, locatieleider, zorgcoördinator, front office medewerker, politie en jeugdverpleegkundige.

Eerste jaar college hoofdlocatie, tot herfstvakantie

- Pesterijen in de klas, op de gang en op de speelplaats.
- Slaan door een groepje jongens die zich als zijn vrienden voordeden tijdens Geobi in het bos.
- Wederom wordt Peter tijdens Geobi in het bos op de grond gegooid en geschopt door medeleerlingen. De mentor diende hierbij zicht te houden op 54 leerlingen in het bos.
- Peter wordt door een van deze leerlingen de keel dichtgeknepen binnen school.
- Jas met gymspullen wordt meerdere malen in een container gegooid en zijn ook kwijtgeraakt: nieuwe broek, shirt en gymschoenen moeten kopen.
- Peter wordt op een ander moment door dezelfde jongen geslagen.
- Peter krijgt van deze leerling een kopstoot tijdens het wachten op de gang terwijl de bel al lang gegaan was en de leerkracht niet aanwezig was.
- De mentor heeft gesprekken met leerlingen gevoerd, op aandringen ook met ons en uiteindelijk hebben we Peter na een gesprek met de teamleider bij de junior locatie ingeschreven.

Eerste jaar College te X, na de herfstvakantie

- Veel pesten, uitschelden voor homo, soms slaan door voornamelijk een meidengroep.
- De mentor heeft met enkele leerlingen gesproken. Toen andere ouders net als wij initiatief namen is er tussen de ouders en betrokken kinderen een gesprek buiten school gekomen waardoor dit redelijk bekoeld is.

Tweede jaar

- Peter wordt dor een leerling meerdere malen op de rug geslagen met een stok; enkele medeleerlingen moedigen de dader aan.
- School neemt contact op met de politie en wij zijn later aangifte gaan doen. We moeten met Peter naar de huisarts en hij is zeer ontdaan over hetgeen hem is aangedaan, waarom ik?
- Naar aanleiding van dit voorval krijgt de dader een Haltstraf en Peter wordt hierop meerdere malen op een vervelende manier door vrienden van de dader erop aangesproken dat het zijn schuld is dat de dader een straf heeft gekregen.
- Pesterijen op de gang en op speelplaats; tas en andere spullen verstoppen. Peter noemt het achtereenvolgens erg, erger, ergst en nu erger dan ergst. Is er nog een overtreffender trap?
- Klasgenoot slaat Peter een bloedneus in een tussenuur in de aula waar geen toezicht was. De front office medewerker heeft hem geholpen.
- Wederom veel pesten, slaan, duwen, schoppen, tackelen en schooltas meenemen en midden op de weg gooien en dan om een hoekje kijken hoe erg ik het vond.
- Een andere klasgenoot duwt hem tegen de drankautomaat.
- Peter mag na dit voorval naar huis fietsen, maar komt snel weer terug, hij voelt zich duizelig en blijkt na onderzoek door de huisarts een hersenschudding te hebben. Ruim een week thuis geweest.
- Peter valt door toedoen van dezelfde klasgenoot op de grond. We benaderen de huisarts, gaan naar het ziekenhuis, foto's, echo en Peter moet minstens tien dagen weer op krukken lopen vanwege zwaar gekneusde heup en wederom nacontroles.

Commentaar

In dit geval moet een beroep worden gedaan op artikel 3 van de Arbeidsomstandigheden (ARBO)-wet. Dit artikel stelt dat iedere werkgever, dus ook een schoolbestuur, verplicht is maatregelen te treffen inzake alle mogelijke ongewenste omgangsvormen, waaronder nu ook pesten. Hierbij geldt sinds kort een 'omgekeerde bewijslast'. Moesten vroeger ouders van gepeste kinderen 'bewijzen' dat hun kind werd gepest, nu moet het bevoegd gezag, het schoolbestuur, aantonen dat er geen sprake is/was van pesten.
In het onderhavige geval kunnen we kort zijn: hier is sprake van pesten, opgevat als 'structureel lichamelijk en geestelijk geweld ten opzicht van een leerling'. Het schoolbestuur is hierop aan te spreken. Ik weet niet of het mogelijk is dat ouders op dit moment een school aansprakelijk kunnen stellen voor de opgelopen lichamelijke en geestelijke schade, maar zou graag zien dat een advocaat hierop initiatieven neemt.

c Bob van der Meer  
E2V2, Rosmalen

 

 
© 2017 Bob van der Meer