Hildebrandstraat 14
5242 GE Rosmalen
06-20406009
073-5217753
b.vandermeer@home.nl
http://www.bobvandermeer.info
http://www.bullying.nl

Mail 3

Zij adviseerde om een sociale weerbaarheidstraining te doen

'Het is inmiddels twee jaar geleden dat mijn zoon Niek gepest werd op school. Hij zat toen in groep vier. Hij vertelde mij dat hij regelmatig werd gepest, zonder dat hij kon aangeven wat er precies gebeurde. Bij navraag bij zijn juf, bagatelliseerde ze het gebeuren, zei dat Niek een gevoelig kind was en dat het allemaal wel meeviel.
Niek is inderdaad een gevoelig kind en ik dacht naar aanleiding van haar verhaal dat het allemaal wel meeviel.
Na een aantal weken begon Niek echter signalen af te geven dat hij geen zin meer had om naar school te gaan. Hij zei bijvoorbeeld dat hij zich niet lekker voelde en, als ik hem vroeg wat er was, zei hij: "Laat maar, er is niets".
Ik vertrouwde het niet en wilde de juf weer aan haar mouw trekken. Zij was die week echter ziek.
Een dag later kwam een moeder op het schoolplein naar mij toe. Ze vertelde dat ze al een poosje met me in gesprek wilde komen, maar dat de andere moeders haar hadden tegengehouden. Of ik wel wist dat Niek op het schoolplein tijdens de pauze regelmatig werd geschopt en op de grond werd geduwd door een aantal klasgenoten. Dat wist ik dus niet. Wel had Niek vaak blauwe plekken op zijn benen, maar dat weet ik aan onhandigheid. Als we hem vroegen hoe hij aan deze blauwe plekken kwam, zei hij dat hij op het schoolplein was gevallen.
Ik heb toen meteen actie ondernomen: de directie ingeschakeld en de ouders van de drie kinderen die hiervoor verantwoordelijk waren aangesproken. De aanstichter bekende en de ouders vonden het heel vervelend dat het was gebeurd.
Niek is toen onderzocht en scoorde laag op het zich sociaal geaccepteerd voelen. In overleg is toen besloten Niek in een andere groep vier te plaatsen. Dat was een 'gewone' groep en niet een combinatieklas van 4/5, waar hij met vier jongens in groep vier zat. We waren van mening dat hij hier meer kans had om aansluiting te vinden en bovendien hadden wij geen vertrouwen meer in zijn juf, waar ik niet verder op in wil gaan.

Vanaf het moment dat Niek in de andere groep zat, ging het gelukkig weer goed met hem. We hebben nog wel een korte periode kinderfysiotherapie gedaan, hij is op judo gegaan, verder was hij nog te jong voor een sociale vaardigheidstraining en bij Bureau Jeugdzorg was een wachtlijst van een half jaar. Op het moment dat hij aan de beurt was, ging het goed met Niek en vond ik dit individuele traject te zwaar om nog in te gaan.
Eigenlijk is het verder in groep vier en daarna in groep vijf heel goed gegaan met Niek. Ook nu heeft hij voldoende vrienden, ligt hij goed in de groep, heeft hij humor en zit hij goed in zijn vel. Tot het moment dat de school, mede onder druk van de Medezeggenschapsraad, het pesten op school onder de aandacht heeft gebracht. Want volgens school werd er bij hen niet gepest.
Ik sprak Henk te L. van de Medezeggenschapsraad, hij vertelde nog op zoek te zijn naar een spreker, ik heb toen jouw naam genoemd en ze hebben je inderdaad uitgenodigd. Je bent onlangs op een ouderavond geweest en hebt je verhaal gedaan.
Naar aanleiding hiervan is pesten nu een hot item op school. Iedere week komt er een nieuw thema. Gelukkig is er iets positiefs uit voortgekomen en zullen veel kinderen er hun voordeel mee doen, maar voor Niek is het zwaar. Want iedere keer als er in de klas over pesten wordt gesproken, wordt hij emotioneel, moet hij huilen in de klas en is hij al meerdere keren de klas uitgelopen. Volgens de juf weet iedereen dat Niek in groep vier is gepest en accepteert ook iedereen dat, maar weten ze niet hoe ze met Niek's emotiona-liteit om moeten gaan.
Niek zegt zelf dat hij dan moet terugdenken aan hoe het was in groep vier en daarom verdrietig wordt. Hij heeft het liever niet dat juf steeds over pesten praat. Ze heeft daarom overleg gehad met de remedial teacher die adviseerde Niek op een sociale vaardigheidstraining te doen. Ik heb echter het idee dat Niek dit nu niet nodig heeft, twee jaar geleden wel, maar toen was hij te jong. Hij is nu assertief genoeg en komt wel voor zichzelf op.
Om een lang verhaal kort te maken, wij zijn op zoek naar een juist begeleidingstraject voor Niek en hopen dat je ons daarin een advies kunt geven. Ik hoop dat je ons verder kunt helpen.
Alvast bedankt voor je aandacht.
 
Commentaar

Hierop is veel commentaar te geven, maar ik volsta met te verwijzen naar mijn boekje 'Normen en waarden, een concrete aanpak', nummer 100 van www.bobvandermeer.info. Hierin wordt een aanpak beschreven waarbij de leerkracht, via het onderwerp pesten, met de klas komt tot een aantal regels over ongewenste omgangsvormen, waaronder pesten. In groepen een tot en met drie bepaalt de leerkracht zelf de regels. In groepen vier tot en met acht stellen de leerlingen en de leerkracht de regels vast.
De bedoeling is dat de regels op een groot vel worden geschreven, door de leerlingen worden ondertekend, de regels in een lijst worden geplaatst, de lijst wordt opgehangen, de regels en de eventuele overtredingen wekelijks kort worden besproken en, op grond van de resultaten van de bespreking, worden veranderd en/of aangevuld met nieuwe regels.
Op deze manier aangepakt is de ingang het onderwerp pesten, welk onderwerp snel wordt veranderd in alle mogelijke ongewenste omgangsvormen en hoeven kinderen die in het verleden gepest zijn niet steeds te worden geconfronteerd met het onderwerp pesten.
Ik begrijp trouwens de leerkrachten niet die het alleen maar over pesten hebben. In 1990 merkte ik al dat, wanneer alleen dit onderwerp in lessen aan de orde werd gesteld, na twee maanden pesten leerlingen en leerkrachten de neus uit kwam. Dit is een van de redenen om regels voor leerlingen van groepen 1-3 vast te stellen of door leerlingen van klassen 4-8 en leerlingen klas 1-3 met elkaar regels over alle mogeljke ongewenste omgangsvormen vast te laten stellen.
Een sociale vaardigheidstraining voor je zoon heeft geen zin. Wel zou je hem kunnen helpen door hem te vragen aan jou te vertellen wat hij in het verleden op pestgebied heeft meegemaakt en dat voor hem op te schrijven. Omdat dit voor zijn leeftijd wellicht iets te cognitief is, zou je hem kunnen vragen een of meer tekeningen te maken over wat klasgenoten met hem hebben uitgehaald of, wellicht nog beter, een tekeningen te maken over hoe hij zich toen voelde en hoe hij zich nu voelt. Als hij wat ouder is zou je EMDR kunnen overwegen. Deze methodiek wordt de laatste tijd met succes toegepast door daartoe opgeleide psychologen. Als je deze afkorting op google intypt, is het zeer eenvoudig een goede therapeut te vinden. Je dient daartoe wel eerst contact te hebben met je huisarts.

c Bob van der Meer
E2V2, Rosmalen

 
© 2017 Bob van der Meer