Hildebrandstraat 14
5242 GE Rosmalen
06-20406009
073-5217753
b.vandermeer@home.nl
http://www.bobvandermeer.info
http://www.bullying.nl

Uitzending KVDB | Afdrukken |  E-mail

Op 10-08-2011 zou in het programma Knevel en van den Brink een discussie worden gevoerd over het KRO-programma Challenge Day. Omdat het eerste onderdeel, naar later bleek, fors was uitgelopen, was er slechts weinig tijd voor de discussie, van welk feit ik door de heer Knevel niet op de hoogte werd gesteld. Omdat mij was beloofd dat ik voldoende tijd (tien minuten) zou hebben voor mijn kritiek op dit format; ik hierbij ook - en dit was mijn voorwaarde om aan het programma mee te doen - kon ingaan op de theorie van Allport over de omgang van mensen/leerlingen met elkaar, waarvan de visuele weergave op de tv-schermen in de studio te zien zou zijn (welke belofte overigens acht uur voor de uitzending weer werd ingetrokken) en ik, ter ondersteuning van mijn betoog, twee korte fragmenten uit de eerste twee uitzendingen zou mogen laten zien, is geen enkele belofte uitgevoerd. Toen ik dan ook met de theorie van Allport begon en door de heer Knevel werd onderbroken, was ik flabbergasted, hierdoor uit mijn comfortzone gehaald, onzeker geworden en niet datgene kunnen zeggen wat ik van plan was.
Een van de kritiekpunten is dat ik van oordeel ben dat een school niet het recht heeft leerlingen om welke reden dan uit hun confortzone te halen. Als volgt. 

Challenge Day gaat volgens mij uit van vier stellingen.
Stelling 1: Leerlingen gaan niet zo goed met elkaar om. Oorzaak: ze weten te weinig over de problemen waarmee hun klasgenoten te maken hebben.
Stelling 2: Als leerlingen op de hoogte zouden zijn van de problemen van andere leerlingen, zouden ze met meer respect elkaar kunnen gaan behandelen en beter met elkaar omgaan.
Stelling 3: Leerlingen praten niet makkelijk over hun problemen, maar zouden dat wel moeten doen. Echter, hun comfortzone houdt dat tegen.
Stelling 4: Derhalve, als we in staat zijn hun comfortzone te doorbreken, zullen ze hun geheimen makkelijker aan elkaar vertellen, zodat hun klasgenoten hen beter begrijpen, hen met meer respect kunnen gaan behandelen en de leerlingen daardoor beter met elkaar om zullen gaan.
Op zich lijkt er niets aan de hand te zijn. De stellingen lijken plausibel. De enige uitzondering is echter het woord comfortzone. Slechts een psycholoog of psychiater heeft het recht, de opleiding en de bekwaamheid om een patiënt uit zijn of haar comfortzone te halen. Immers, door dit te doen komt - al dan niet grote - angst vrij. Men ziet het bij kinderen die mishandeld of misbruikt zijn. Ze hebben een geheim waar ze niet over willen of durven praten. De gedachte die ze hierbij hebben is: "Als ik er niet over praat, zal het ook wel niet gebeurd zijn", welke gedachte in feite een verdedigingsmechanisme is. Deze leerlingen in een situatie brengen waarbij hun verdedigingsmechanisme door trucs wordt afgebroken en hen daarna te dwingen hun geheim te vertellen brengt hen in psychische problemen die in alle gevallen psychische schade veroorzaakt.
Challenge Day maakt gebruik van het doorbreken van de comfortzone bij kinderen die in een zeer tere periode in hun leven, dat gekenmerkt wordt door veel onzekerheden, hen hun geheimen ontfutselt, die zij daarna aan leeftijdgenoten moeten vertellen.
Op grond van het bovenstaande kunnen veel vragen worden gesteld. Eén ervan is of een school het recht heeft om zijn leerlingen, vanwege het feit dat zij weinig van elkaars problemen op de hoogte zijn, zonder begeleiding van daartoe opgeleide psychologen of psychiaters, niet in een één op één relatie, maar gezamenlijk als groep, uit hun comfortzone te halen. Een tweede vraag is of er ook NIP (Nederlands Instituut voor Psychologen)-gecertificeerde psychologen bij het programma Challenge Day betrokken zijn. En, als dat zo is, hoe het NIP tegenover de methode staat.
In de 70-er en 80-er jaren heeft men in Nederland dezelfde methode toegepast. Toen in het kader van de zogenoemde sensitivitytrainingen op scholen voor voortgezet onderwijs, universitaire opleidingen en het bedrijfsleven. Het doel van deze trainingen was enerzijds elkaar openlijk de waarheid te vertellen en anderzijds elkaar te dwingen altijd de waarheid te vertellen. Toen bleek dat deze werkwijze in veel gevallen desastreuze gevolgen had: depressie, zelfdodingen, psychische klachten, waaide de gril over om weer in 2011 op Nederland neer te dalen in de vorm van Challenge Day.
Tot slot het advies om de eerste uitzending van het programma 'Over de streep' - overigens in de Mikro Gids van de KRO aangeduid met Amusement - een aantal keren de reactie van de jongen te bekijken die vertelt over de dood van zijn oma. Dan wordt hopelijk duidelijk wat ik bedoel.

Zie ook Allports theorie.

 
© 2017 Bob van der Meer