Audiovisueel

In de rubriek SIRE (tweede kolom verticaal op de homepage van www.pesten.net) zijn radio- en tv-spots opgenomen die SIRE heeft uitgebracht over offline pesten, online pesten en over anders zijn.

Toen een redactrice van SBS mij belde met de vraag voor een interview over pesten heb ik verzuimd te vragen voor welk programma het bestemd was. Ik wist dus niet dat het een belspel betrof, een programma met een commercieel doel. Toch heb ik geen spijt van het feit dat ik aan dit programma heb meegewerkt. In de eerste plaats omdat het management van Mobitainment BV in Den Haag, de maker van het programma, uit het interview alle reclameboodschappen haalde en er een goed interview van maakte. In de tweede plaats omdat door de vele uitzendingen van het spel erg veel ouders van gepeste kinderen mij daarna belden of mailden, met de vraag hen te helpen om scholen duidelijk te maken dat hun kind werd gepest. En in de derde plaats omdat Anton Geesink een paar weken voor zijn dood mij op een zondagochtend belde - het belspel was weer herhaald - met de vraag hoe hij mij kon helpen het pestprobleem aan te pakken.
De reden hiervoor was als volgt. In het tweede studiejaar van mijn opleiding aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Amsterdam (1970) bracht Anton Geesink de door hem ontwikkelde judo-methode voor scholen naar buiten. Omdat hij door de bond onheus behandeld werd, mobiliseerde ik mijn klasgenoten om een telegram aan de bond te sturen, met de vraag om onze docent beter te behandelen. Toen Anton Geesink daarna voor de zoveelste keer als oud vuil werd behandeld, nu door de voorzitter van NOC*NSF, een vroegere voorzitter van VNO/NCW, nodigde hij mij uit voor een gesprek in zijn dojo in Utrecht. Daar vroeg hij mij om bewijzen te leveren dat hij door de toenmalige bondsvoorzitter was gepest. Jammer genoeg was zijn zaak al in een te vergevorderd stadium om dit te analyseren en verloor hij zijn proces. Het onderstaande iinterview is mij dus veel waard. Het herinnert mij aan een van de fijnste docenten die ik heb gekend.

Klik hier voor deel 1 van het interview

Klik hier voor deel 2 van het interview

Radio-interview met Jacqueline Butti, Programma Lichtstad Live, Studio 040

Vesuvius / IKON
Vesuvius heeft het onderwerp in 1992 breed aangepakt. aan het woord komen een leerling uit het basisonderwijs, een uit het voortgezet onderwijs, een uit het middelbaar beroepsonderwijs en een uit het hoger beroepsonderwijs. Daarnaast een docent die, nadat hij aan zijn leerlingen had verteld dat hij homoseksueel was, door hen als zondebok werd behandeld; maakt een lid van de Tweede Kamer van het CDA duidelijk dat hij uit de groep werd gestoten, omdat hij een afwijkende mening had in de kruisrakkettendiscussie; en draagt Hans Dorrestijnn een stuk voor over het onderwerp. Daar tussendoor worden in het kort de resultaten van het eerste Nederlandse onderzoek naar pesten en gepest worden gepresenteerd en wordt een pestsituatie op een schoolplein vertoond, die met behulp van een verborgen camera was opgenomen.

Bron: Meer, B. van der (2002). Pesten op school, lessuggesties voor leerkrachten. Assen: Van Gorcum, tweede druk, pagina 110.

Commentaar
Meer dan 20 jaar later ontstaat grote commotie rond project P. Waarom was het toen wel mogelijk een verborgen camera te gebruiken en nu in 2014 niet?

Een reconstructie

In 1992 werd ik gebeld door een redactrice van het IKON-programma Vesuvius, een van de programma's van Cees Grimbergen. Zij vertelde dat de redactie van dit programma aandacht aan pesten wilde besteden, maar nog beelden van dit probleem miste. Mijn antwoord was dat, als ik dit soort beelden had, ik ze, in verband met de beloofde privacy, niet kon geven, maar ze ook niet had. Wel zegde ik toe met haar te gaan brainstormen over een mogelijke oplossing voor haar probleem. Al pratend kwam ik op het idee om te gaan werken met verborgen camera's op willekeurige schoolpleinen. Mijn uiteindelijke advies aan haar was dan ook om contact op te nemen met scholen voor basisonderwijs om op hun schoolplein met behulp van een verborgen camera opnamen van de spelende kinderen te maken. Op de reactie van de redactrice dat de uitzending over pesten over drie weken was gepland, stelde ik haar gerust met de woorden: "Dit gaat je lukken".
Wat ik haar exact heb geadviseerd om het probleem bij scholen aan te kaarten weet ik niet meer. Wat ik haar in ieder geval wel heb geadviseerd is om aan de scholen duidelijk te maken aan de ouders van eventueel gepeste kinderen de mogelijkheid te bieden om de uitzending van de pestsituatie van hun kind te verbieden. Dit advies had ik namelijk zelf al toegepast voor de opnamen die ik had gemaakt van de gesprekken met gepeste leerlingen van mijn school, de Prinses Ireneschool in Amsterdam-West. Hen had ik beloofd dat de op videoband opgenomen gesprekken slechts zouden worden gebruikt voor het professionaliseren van leerkrachten op het onderwerp, ze niet op welke zender dan ook, zonder hun uitdrukkelijke toestemming vertoond zouden (mogen) worden, ze zelfs voor intern gebruik zouden mogen weigeren, welke afspraken middels een contract werden vastgelegd en ondertekend.
Ik hoop dat ik haar ook heb geadviseerd de directies van de deelnemende scholen op het hart te drukken iedere schoolgeleding: bestuur, medezeggenschapsraad, oudervereniging, van te voren om toestemming hiervoor te vragen. dit in verband met mogelijke processen achteraf. Maar zeker weten doe ik dat niet meer. Wellicht dat Cees zich dat nog herinnert.
Heel grot gezegd, in no time bingo: twee grove pestsituaties op twee verschillende scholen, een van een jongen en een van een meisje. De ouders van de gepeste jongen weigerden toestemming voor uitzending te geven, terwijl de ouders van het meisje ermee akkoord gingen.
Na de uitzending brak op de school van het gepeste meisje, ook weer grof gezegd, de pleuris uit. De directrice die pas in dienst was werd de nieuwe zondebok. Gelukkig voor haar had ook zij van iedere geleding toestemming gekregen, gaf ik in de avonduren aan de ouders van de school een lezing en heb ik tot slot de school geholpen beleid te maken. Eind goed al goed.
Een dergelijke aanpak had project P ook kunnen toepassen, maar heeft dat, waarom weet ik niet, niet gedaan. In de rubriek project P binnenkort meer informatie hierover.

 

 

sitestat
Artikel afkomstig van www.bobvandermeer.info:
http://www.bobvandermeer.info/index.php?option=com_content&task=view&id=252&Itemid=96

© Bob van der Meer, 2017
© Alle rechten voorbehouden
© Bobvandermeer.info, 19.11.2017 10:05
http://www.bobvandermeer.info