Nieuws

Bij gebruik van onderstaande teksten wordt de volgende notatie gebruikt:
Meer, B. van der (2012). Titel. Rosmalen: E2V2, nummer .
Deze teksten kunnen slechts worden gebruikt voor eigen professionalisering. Elk ander gebruik is/wordt daarmee uitgesloten.

In deze rubriek zal - kort - informatie worden gegeven over ontwikkelingen.
Hieronder eerst de inhoudsopgave, daarna de daarbij behorende teksten.

Inhoudsopgave

001 European Congress on School Violence
002 Website
www.pesten.net
003 Adviezen aan ouders van gepeste kinderen
004 Vriendinnentijd
005 Lodewijk Asscher over mijn vijfsporenaanpak van pesten
006
007 Artikel Elsevier
008 Zelfdoding
009 EO-programma 'JONG' over pesten
010 Artikel over pesten in blad KekMama van maart/april
011 19 April 2011: Landelijke dag tegen pesten
012 Pictogrammen van de Fiep Westendorp Foundation
013 Artikel in Trouw over pesten
014 Rubriek Calamiteiten
015 Artikel over pesten in het blad Groter Groeien
016 Uitzending Knevel en van den Brink op 10-08-2011 
017 Gilles de la Tourette
018 
019 Artikel in Brabants Dagblad en De Stem
020 Uitzending programma Pavlov, radio 1
021 Onderzoekresultaat cyberpesten SCP
022 Artikel in dagblad De Morgen over de mogelijke zelfdoding van Lisa
023 Artikel in CosmoGIRL over onderhuids pesten
024 Relatie tussen langdurig door klas- of schoolgenoten gepest zijn en PTSS
025 Een volkomen uit de hand gelopen pestsituatie op een school voor basisonderwijs
026 
027 Gastcolumn over pesten voor Brabants Dagblad, editie Den Bosch
028 Interview blad Terdege
029 Vragen van de CU-fractie aan de minister van OCW tijdens het debat in de Tweede Kamer over de onderwijsbegroting op woensdag 30 november 2011 over haar aanpak van pesten
030 Vervolgartikel over pesten in Brabants Dagblad
031 Artikel in het blad Mijn Rendement over pesten op het werk
032 Met ouders afspraken maken, een uitglijder van de minister van Onderwijs, mevrouw van Bijsterveldt
033 Persbericht FWF in Schooljournaal
034 Artikel over pesten op het werk in Onderwijsblad
035 Artikel in Intermediair over pesten op het werk
036 Juridificering van het onderwijs
037 Challenge Day/Over de streep
038 Artikel in Ingrado Magazine over pesten op school
039 Plan van aanpak
040 
041 Knooppunt Kranenbarg, radio 2
042 Boek van Tim Krabbé over Columbine High School
043 Beleidsplan psychosociale veiligheid voortgezet onderwijs
044 Dagblad van het Noorden: Ricky van Bommel
045 RTL 4-programma Recht gezet
046 Reacties op de uitzending
047 Bangalijst Editie.nl
047 Beleidsplannen psychosociale veiligheid basis- en voortgezet onderwijs
048 Vraag aan D66, GL en SP om op 9 april 2012, de landelijke dag tegen pesten, aan de minister van Onderwijs, mevrouw van Bijsterveldt, vragen te stellen over wie verantwoordelijk is of kan worden gesteld voor de bij benadering 850 thuis zittende leerlingen, zelfdodingen van leerlingen en de gevolgen van pesten, zoals automutilatie, depressie en ptss, vanwege pesten
049 Ouders: veel gestelde vragen over pesten
050 VK Magazine: artikel over pesten
051 
052 Stille tocht in Bunschoten op 19 april 2012, de landelijke dag tegen pesten
053 Brief aan de onderwijsspecialisten van de Tweede Kamer
054 Volkskrant-artikel 'Al 16 maanden geen school'  
055 Reactie van John Peters in Volkskrant-rubriek Opinie & Debat
056 Mijn oorspronkelijke reactie hierop
057 De verkorte reactie
058 De uiteindelijk geplaatste reactie
059 Drie vragen van de ChristenUnie aan de minister van OCW over het Volkskrant-artikel
060 Een aantal eigen vragen aan de minister van OCW over de aanpak van pesten
061 Dezelfde vragen aan andere gremia

062 Artikel in Reformatorisch Dagblad over cyberpesten
063 Interview met Jessica Villerius in de Volkskrant over het programma Over de streep
064 Geweld als onderwijsprobleem, een nieuw boek

001 European Congress on School Violence 
Op 15 september vond in Warschau het European Congress on School Violence plaats. Naast mij waren de andere twee inleiders: Dan Olweus, hoogleraar Psychologie aan de Universiteit van Bergen in Noorwegen en Eric Debarbieux, hoogleraar Psychologie en directeur van het Observatoire International de la Violence á L' école in Parijs.

002 Website www.pesten.net 1
- Onder het kopje www.bobvandermeer.info/stats/ verkrijgt men informatie over onder andere het aantal hits en bezoekers van www.pesten.net.
Voor het jaar 2010 was het aantal unieke bezoekers op jaarbasis zo'n 60 000 en het aantal hits ongeveer 600 000. Alhoewel dit geen slechte score is, wordt nu een aantal maatregelen getroffen om de bereikbaarheid van de site te vergroten en de site voor verschillende doelgroepen interessanter te maken.
In augustus 2011 was het aantal hits 650 000. En op 30 oktober 2011 iets meer dan 675 000, juni 2012 700 000. Het aantal unieke bezoekers lag toen rond 62 000.
Op 12 februari 2013 ligt het aantal hits op meer dan een miljoen en het aantal unieke bezoekers op meer dan 94 000. Deze maand bereiken we het aantal 100 000 unieke bezoekers. Een succes. En dit terwijl de site verre van optimaal is. Maar daar gaan we aan werken.
- De waardering van de site is relatief hoog. De site wordt met een 6 beoordeeld. Als men bedenkt dat www.nu.nl het cijfer 7 heeft, mag de 6 voor www.pesten.net goed worden genoemd.

003 Adviezen aan ouders van gepeste kinderen
In 1991 bracht ik bij uitgeverij Berkhout Nijmegen BV Pesten op school: wat ouders kunnen doen uit. Paragraaf 10 uit dit boekje heb ik herschreven en zal te zijner tijd als e-book worden uitgebracht.

004 Vriendinnentijd

In 2010 belde een redactrice van het SBS-programma Vriendinnentijd op met de vraag of ik een interview over pesten wilde geven. Omdat ik niemand van de pers een dergelijk interview weiger, ben ik akkoord gegaan, niet wetend dat het programma een belspel betrof en derhalve een commercieel belang diende. Achteraf heb ik echter geen spijt van mijn deelname. Nooit eerder kreeg ik de kans om voor tv langer dan vijf minuten over pesten en de aanpak ervan te spreken. Meestal bestaat een tv-interview over pesten uit het geven van het antwoord op de vragen hoe vaak kinderen elkaar pesten en wat de gevolgen ervan zouden kunnen zijn. Maar nooit over oplossingen. In dit programma kreeg ik daar ruimschoots de tijd voor. En tot slot beloofde het management van Mobitainment BV in Den Haag, de maker van het programma, dat van de opname gratis een nieuwe montage zou worden gemaakt. Hierbij zouden de reclameboodschappen worden weggelaten.
Het is inmiddels, onder het kopje Audiovisueel, op de site geplaatst.

005 Lodewijk Asscher over mijn vijf sporen aanpak van pesten
Lodewijk Asscher, wethouder van - onder andere - Onderwijs van de gemeente Amsterdam, verklaarde op zijn weblog, d.d. 12-03-2009, het volgende: "Ik raad de antipestmethode van pestdeskundige Bob van der Meer aan". Een betere aanbeveling is niet te krijgen.

006 

007 Artikel Elsevier
In Elsevier van 14-02-2011 verscheen het artikel met als titel De jeugd van tegenwoordig. Er is iets vreemds aan de hand in Nederland als het gaat om de opvoeding van kinderen', van de hand van José van der Sman.
Uit dit artikel de volgende tekst: 'Hoe pak je pesten op school het beste aan? De deskundige bij uitstek op dit gebied is Bob van der Meer. Hij heeft een uitstekende website: pesten.net'.

008 Pesten en zelfdoding
In het weekend van 29-30 januari 2011 pleegde een 18-jarige leerling in Limburg zelfdoding door zich voor de trein te gooien. Drie onafhankelijke bronnen verklaarden dat de jongen, een leerling van het Dendron College in Horst, al jaren werd gepest. Navraag bij De Limburger/Limburgs Dagblad leverde op dat dit dagblad zijn dood wel had vermeld, maar in dit soort zaken niet op zoek ging naar de of een mogelijke oorzaak. Inmiddels staat op de homepage van de site het kopje Zelfdoding. Hieronder zullen de al bekende zelfdodingen vanwege pesten vermeld worden. De reden voor de plaatsing: een paar dagen geleden mailde de voorzitter van Stichting Raak, welke stichting opkomt voor de belangen van mishandelde of misbruikte kinderen, de vraag of er gegevens bekend waren over de relatie tussen pesten en zelfdoding.


009 EO-programma 'JONG' over pesten
Daniëlle Boertien, redactrice van het EO-programma 'JONG', belde met de vraag of ik personen kende in de leeftijd van 18-26 jaar die over pesten op school wilden spreken. Ik adviseerde haar degene te bellen die mij zijn verhaal had gemaild over zijn pestsituatie op een school voor voortgezet onderwijs. Zijn verhaal is, onder het kopje Ouders, in mail 4 te vinden. Op dinsdag 14 juni is het om 21.20 uur uitgezonden. In de NCRV-gids van week 24 aandacht voor het programma en het onderwerp. Zijn verhaal zal tevens aan de orde worden gesteld in het programma van van der Vorst over pesten.

010 Artikel in KekMama over pesten
In KekMama, een blad voor moeders van opgroeiende kinderen, is in het maartnummer op pagina 20-23 aandacht besteed aan pesten. De titel luidt: Onverteerbaar.... Als je kind wordt gepest. Het werd geschreven door Monique Gouwerok.

011 19 April: landelijke dag tegen pesten
Op 19 april is de landelijke dag tegen pesten gevierd. Ik stel voor dat we op deze dag in de toekomst de vijf jongens herdenken die zich de afgelopen drie jaar vanwege pesten van het leven hebben beroofd. Op 14 april 2011 de 14-jarige Sil van Santvoort die zich voor de trein had gegooid. In het weekend van 29-30 januari van hetzelfde jaar een leerling van 18 jaar van een school voor voortgezet onderwijs in Horst, die zich in eveneens voor de trein wierp. In 2010 David Isarin, 16 jaar oud, die zich in de nacht van zaterdag op zondag van 13-14 maart in het Amsterdamse Bos ophing. En in 2009 de 10-jarige Bas, leerling van een basisschool in Groesbeek. En tot slot vertelde een moeder mij tijdens een lezing voor ouders in de bibliotheek van Dongen dat haar zoon van 14 jaar zich vanwege pesten van het leven had beroofd. Alle vijf deden ze het omdat ze het pesten niet meer aankonden en de zelfdoding als enige oplossing zagen. We moeten onze ogen uit onze koppen schamen dat we klaarblijkelijk niet in staat waren het pesten van deze vijf leerlingen te stoppen.

012 Pictogrammen van de Fiep Westendorp Foundation
De Fiep Westendorp Foundation (FWF) heeft op 7 september 2011 een persbericht naar buiten gebracht over een pakket met regels en pictogrammen voor leerlingen van groepen 1-3. Als men op www.pesten.net op het logo van de FWF klikt, komt men op een nieuwe pagina met onder andere lessuggesties en de verkleinde pictogrammen. Het pakket bestaat uit zes kaarten met aan beide zijden een regel en een pictogram van de regel. Bij de kaarten zitten ook nog twee kaarten met uitleg. Onder het kopje Bestelinformatie en Persbericht FWF is de bestelwijze opgenomen. Het pakket is ook veel door ouders aangevraagd en hebben het aan de school gegeven met de vraag om op deze manier aandacht aan pesten te besteden.

013 Artikel in Trouw over pesten
In de Verdieping van het dagblad Trouw verscheen op woensdag 4 mei 2011 op pagina 9 een artikel van Ricus Dullaert, getiteld Pesten begint klein en zo moet je het houden. In het artikel het verhaal van een Joods meisje van een school voor basisonderwijs. In groep 6 werd ze buitengesloten en in groep 7 gepest vanwege haar joods-zijn. Dit gebeurde op een school in de buurt van een oorlogsmonument dat door de school is geadopteerd. Elk jaar op 4 mei staan leerlingen van groep 7 van deze school daarom met de rest van Nederland stil bij de slachtoffers. Tijdens een bezoek aan het monument, ter voorbereiding op 4 mei, vertelt het meisje dat ze familie had die tijdens de Tweede Wereldoorlog was weggevoerd en nooit meer teruggekomen. Dat kan niet, zeggen haar klasgenoten, ze liegt. Dus vraagt ze haar opa een gastles te geven op haar school, om over zijn eigen oorlogservaringen te vertellen. Daarmee is het buitensluiten voorbij en begint het pesten. Behalve voor 'hoer' en 'slet' wordt ze nu ook uitgemaakt voor 'moffenmeid' en 'vuile jood'. In plaats dat de school dit gedrag aanpakt, wordt het gebagatelliseerd en krijgt het meisje het advies naar een sociale vaardigheidstraining te gaan, volgens haar moeder de omgekeerde wereld. In groep 8 is ze steeds vaker ziek omdat ze niet naar school wil. Haar schoolresultaten gaan achteruit en ze wil nu helemaal niet meer naar school. Tot slot haalt haar moeder haar van school en plaatst haar op een andere school. 

014 Calamiteiten
In een aantal pestsituaties werd ik ingeschakeld om het probleem op te lossen. In de rubriek Calamiteiten een overzicht van de calamiteiten en de oplossingen.

015 Groter Groeien
In het blad Groter Groeien, nummer 7-2011, is op pagina 92-97 een artikel opgenomen met als titel Wat gaat er om in de pestkop? De inhoud wordt door de redactrice Catelijne Elzes als volgt samengevat: Pesten is niet om te lachen. Niet voor het kind dat gepest wordt, maar ook zeker niet voor de pestkop zelf. Want zijn gedrag heeft vaak een reden. Waarom doet hij andere kinderen pijn en hoe is hij te stoppen?

016 Knevel en van den Brink
Naar aanleiding van het EO-programma Knevel en van den Brink op 10-08-2011, waarin een discussie zou worden gevoerd over het KRO-programma 'Over de streep', heb ik op de homepage, onder het kopje Uitzending KVDB, mijn commentaar op het programma geplaatst, Bezoekers van de site die geïnteresseerd zijn in de theorie van Allport over de omgang van leerlingen met elkaar en zijn consequenties voor de aanpak van pesten en geweld op en buiten school, vinden daar op de homepage, onder het kopje Allports theorie, informatie over aan. Ook werk ik aan een artikel over Challenge Day en het KRO-programma 'Over de streep', dat op de homepage zal worden geplaatst in de rubriek Challenge Day. Zie hiervoor nummer 036.

017 Gilles de la Tourette
Een groot aantal jaren geleden vertelde een leerkracht me het volgende verhaal. Een meisje in haar groep 7 werd veel gepest. Niet alleen door haar klas-, maar ook door haar schoolgenoten op het schoolplein. Met hulp van haar ouders kwam het meisje er achter dat ze een milde vorm van Gilles de la Tourette had. De leerkracht vroeg haar een spreekbeurt over haar aandoening te houden en beloofde dat niemand haar 'af zou maken'. Na de spreekbeurt die de leerkracht als zeer goed beoordeelde, maakte ze aan de klas duidelijk dat het meisje speciaal was: slechts een op de - ik weet niet precies wat het juiste aantal is, maar laten we zeggen - 30 000 kinderen in Nederland Gilles de la Tourette had: ze was dus apart en speciaal. Datgene wat haar 'anders' maakte, werd door de actie van de leerkracht dus 'normaal' gemaakt.
Wie scherst mijn verbazing toen in 2010 in een uitzending van De Wereld Draait Door een leerkracht met een van zijn leerlingen met Gilles de la Tourette in de uitzending vertelde dat er een dvd was gemaakt van haar aandoening. De dvd is tegen betaling van 6,50 euro te bestellen bij het Fonds Psychische Gezondheid en heeft als titel Anne vliegt.
Tot slot. Onder nummer 173 heb ik een concept lessenserie over 'anders zijn' opgenomen. Zie hiervoor het kopje Producten op de homepage. Het idee is beschermd.

018 

019 artikel in Brabants Dagblad en De Stem
Naar aanleiding van de eerste dag van de Algemene Beschouwingen, waarin Geert Wilders Job Cohen uit zijn tent probeerde te lokken, belde Dick Hofland, journalist bij de Gemeenschappelijke Persdienst (GPD) op met de vraag of het gedrag van Geert Wilders als pesten kon worden opgevat. Al brainstormend concludeerden we op een gegeven moment dat het pesten was. Een artikel met deze strekking verscheen daarop op vrijdag 23 september 2011 in het Brabants Dagblad en De Stem. Ik zal proberen toestemming te krijgen om het artikel op deze site te plaatsen. Lukt dit niet, dan is het via het Brabants Dagblad en De Stem op te vragen.

020 Uitzending programma Pavlov, radio 1
Naar aanleiding van dit artikel nam Henk van Middelaar, die, samen met Marcia Welman, het radioprogramma Pavlov (radio 1, zaterdag,18.15-19.00 uur),presenteert, contact met me op. De vraag was om in dit programma mijn stelling toe te lichten. Op zaterdag 24 september 2011 werd hier aandacht aan besteed. De tweede gast was Marc van Vugt, als hoogleraar verbonden aan de Faculteit Psychologie en Pedagogiek van de Vrije Universiteit. Hij sprak over zijn onderzoek naar lachen als goed medicijn tegen pijn.  
Naar aanleiding van de uitzending ontving de redactie een brief van een huisarts waarin hij meedeelde dat hij de redactie een proces zou aandoen vanwege het feit dat ik gezegd zou hebben dat mensen die op Wilders stemmen niet goed bij hun hoofd zouden zijn. Het lijkt mij sterk dat ik dit gezegd heb. Ik houd u op de hoogte. De redactie heeft mij laten weten dat dat de bedreiging niet is uitgevoerd. 

021 Onderzoeksresultaat cyberpesten SCP
Nadat een redactrice van RTL Nieuws mij had geïnformeerd dat het Sociaal en Cultureel Planbureau op donderdag 6 oktober 2011 een onderzoeksresultaat over cyberpesten naar buiten zou brengen, heb ik op woensdag 5 oktober alle mij beschikbare informatie onder het kopje Cyberpesten op www.pesten.net geplaatst.

022 Artikel in De Morgen over mogelijke zelfdoding Lisa vanwege pesten
Op dinsdag 11 oktober belde Jeroen de Preter, journalist bij het Belgische dagblad De Morgen, op met een aantal vragen over pesten. De reden hiervoor was de zelfdoding van Lisa, de 16-jarige leerlinge van de Vrije Handelsschool Sint-Joris. De volgende dag verscheen het artikel op pagina 8, met als kop Experts pleiten voor planmatig en niet-vrijblivend antipestbeleid en School Lisa kreeg in 2008 al kritiek over aanpak pesters. Het atikel is bij mij, via Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken , aan te vragen.

023 Artikel in CosmoGIRL over onderhuids pesten
In het decembernummer 2011 van CosmoGIRL verscheen van de hand van Anne Broekman een mooi artikel over pesten tussen meisjes. Het bevat niet alleen achtergrondinformatie, maar ook vragen om erachter te komen of je zelf een pester bent en adviezen aan gepeste meisjes.

024 Relatie tussen langdurig door klas- of schoolgenoten gepest zijn en PTSS
Onder de kopjes Ouders en mail 4 op deze site is, zoals reeds eerder vermeld, het relaas opgenomen van een man die in de eerste drie jaren op een school voor voortgeet speciaal onderwijs ernstig werd gepest. Alhoewel hij zijn docenten meerdere keren had gevraagd het probleem voor hem op te lossen, deed de school niets. Op mijn advies heeft hij zich door een psycholoog laten testen op Post Traumatisch Stress Stoornis (PTSS). Deze stoornis is het gevolg van gijzelnemingen, aanrandingen, verkrachtingen, overvallen en blootgesteld zijn aan oorlogs- of langdurig ander geweld. Omdat het verband tussen pesten en PTSS door H. Leymann, hoogleraar Arbeids- en Organisatiepsychologie, in zijn onderzoek naar pesten op het werk in Zweden was aangetoond, kwam ik op het idee het deze man te adviseren. Het resultaat: een zware PTSS. Omdat hij geen van de hierboven geweldservaringen heeft gekend, moet als enige conclusie luiden dat hij door het gepest zijn deze stoornis heeft opgelopen. Een advocatenkantoor, die beloofde de school aansprakelijk stellen, heeft zich echter teruggetrokken. Hij heeft inmiddels een andere letselschadedvocaat in de arm genomen en heb ik naar zijn zorgverzekeraar een brief hierover gestuurd.

025 Een volkomen uit de hand gelopen pestsituatie op een school voor basisonderwijs
Op een school voor basisonderwijs, naar nu, naar aanleiding van het artikel in Volkskrant op 20 juni 2012, pagina 11, mag worden meegedeeld De Boschuil in Eindhoven, is een pestsituatie volkomen uit de hand gelopen, met als resultaat dat een gepeste jongen uit groep 6 al meer dan een jaar thuis zit en zijn zusje, die niets met de situatie te maken had, na zes maanden thuis gezeten te hebben, nu weer naar school gaat. De ouders namen contact met mij op omdat ze ten einde raad waren en niet meer wisten hoe zij de school konden overtuigen van het feit dat de aanpak die de leerkracht in kwestie toepaste, totaal geen effect had en het probleem alleen maar verergerde. Een van haar oplossingen was de gepeste jongen tijdens het speelkwartier drie vierkante meter tegels, afgezet door pilonnen, geven, waar hij mocht spelen; hij de opdracht kreeg klasgenoten hierbij niet uit te lokken en zijn klasgenoten de opdracht kregen hem ook niet uit te lokken. Een tweede oplossing was hem, terwijl alle leerlingen in tafelgroepjes waren opgedeeld, alleen aan een tafel te zetten. Een derde oplossing was de ouders elke week verplichten op gesprek te komen om van haar te horen wat er die week goed of slecht was gegaan. De vierde oplossing: eens in de zoveel tijd een nieuw onbegrijpelijk straf- en beloonsysteem invoeren. En de vijfde oplossing was het advies aan de ouders om een gesprek met een medewerkster van schoolmaatschappelijk werk voeren. Terwijl zij door de ouders op de hoogte werd gesteld van de zorgwekkende situatie in verband met pesten en de negatieve gevolgen hiervan voor zijn psychosociale ontwikkeling en deze gegevens ook in het dossier werden opgenomen, was de enige reactie van de leerkracht en de enige reactie van de IB-er: op zoek gaan naar een sociale vaardighedentraining voor de gepeste jongen, welke training hem, na ongeveer vier maanden op een wachtlijst te hebben gestaan, uiteindelijk werd gegeven. En dat, terwijl dit soort trainingen, naar mijn oordeel, pas effect hebben als de zwijgende middengroep wordt gemobiliseerd om verantwoordelijkheid te nemen voor elkaars psychosociale veiligheid; de pester adequate hulp krijgt; leerkrachten worden geïnformeerd over een juiste aanpak; ouders worden geïnformeerd over het probleem; veranderingen worden aangebracht in de lichaamstaal van het slachtoffer en als de school een deugdelijk beleid heeft. Niets echter van dit alles op deze school.
Na in 1988, door middel van het uitbrengen van mijn boek De zondebok in de klas, aandacht te hebben gevraagd voor een (goede) aanpak van pesten en nadien bijna alles te hebben gemaakt om dit probleem dan ook goed aan te pakken, vraag ik mij wel af welke maatschappelijke mechanismen deze aanpak tegenhouden. Soms denk ik wel eens dat niemand er belang bij heeft dit probleem, evenals zoveel andere maatschappelijke problemen met voor de slachtoffers grote negatieve gevolgen, op te lossen en moeten we niet op zoek gaan naar mechanismen, maar concluderen dat het in stand houden van het probleem projecten en dus geld oplevert. Dat kinderen en ouders hiervan de dupe zijn is voor dit soort mensen onbelangrijk. Maar misschien is het in stand houden van een probleem, waardoor subsidies noodzakelijk blijven, ook een psychologisch mechanisme.

026 

027 Gastcolumn over pesten voor Brabants Dagblad, editie Den Bosch
Op donderdag 26 november 2011 belde Karin van Krevel, journaliste bij Brabants Dagblad, me op met de vraag of ik voor de  zaterdagkrant een gastcolumn over pesten wilde schrijven. De reden hiervoor was dat Cyriel Peijnenburg, leerling van een school voor basisonderwijs in Den Bosch, al een paar dagen thuis zat. De reden was dat hij al een tijdje werd gepest, de ouders het bij school meermalen hadden aangekaart, maar hem, volgens het oordeel van de ouders, geen veiligheid konden bieden. Mij werd gevraagd een algemeen stuk over deze materie te schrijven. Het verscheen op pagina 30-31 in Brabants Dagblad. Hierin gaf ik informatie over een vijftiental van dergelijke gevallen uit het scbooljaar 2010-2011, waarin school en ouders met elkaar in conflict waren geraakt vanwege - naar het oordeel van de ouders - door de school slecht aangepakte pestgevallen.
De inhoud van de column was als volgt:
In het afgelopen schooljaar benaderden mij zo'n vijftien ouderechtparen met het probleem dat hun kind werd gepest. De school beloofde aan de ouders het probleem aan te pakken. De aanpak werkte niet of slechts kort. De leerling kreeg nachtmerries en huilbuien. De ouders uitten opnieuw hun zorgen. De school beloofde extra op te letten. Het pesten werd stiekem. Het kind werd ziek of wendde dat voor, nam geen vriendjes of vriendinnetjes meer mee naar huis, werd niet meer op feestjes uitgenodigd, sloot zich in zijn of haar kamer op en verpieterde. Wat eens een stralend kind was, is nu een hoopje ellende.
Wat daarna gebeurt lijkt nu een wetmatigheid te worden. Je kind is je achilleshiel. Daar doe je alles voor. Andere kinderen hebben niet het recht je kind ongelukkig te maken. buiten te sluiten, zodanig te slaan of te schoppen dat het onder de blauwe plekken zit, voortdurend uit te lachen of voor homo uit te schelden. De ouders zien dat hun kind niet meer goed in zijn vel zit en gaan weer naar school.
Hiermee is het conflict geboren. School en ouders zetten hun hakken in het zand. De ouders eisen veiligheid die de school klaarblijkelijk niet aan hun kind kan geven, houden het thuis en maken duidelijk dat ze hun kind pas weer naar school sturen als de school de pesters, die vaak met naam bekend zijn, de wacht heeft aangezegd. De pesters beloven beterschap, maar blijven gewoon doorgaan.
Dan escaleert de situatie. Er wordt door de school een melding bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) gedaan. In plaats van de wettelijke verplichting onderzoek te doen, is dat in verband met de overbelasting van het AMK op het gebied van kindermishandeling, voor pesten door het AMK vaak niet uit te voeren. De leerplichtambtenaar, politie, vertrouwensinspecteur, inspecteur, onderwijsconsulent van het ministerie van OCW, psycholoog, orthopedagoog, jeugdarts, Raad voor de Kinderbescherming, vertrouwens(contact)persoon, bestuur worden  - al dan niet in deze volgorde - ingeschakeld en er wordt een klacht bij een al dan niet deskundige en al dan niet onafhankelijke klachtencommissie ingediend, waarna tot slot de ouders een brief naar de wethouder van Onderwijs van de gemeente sturen, in de hoop dat hij of zij uitkomst kan bieden.
De ouders worden nu vermalen in de molen van de ondersteuning. In plaats van het probleem goed aan te pakken en/of deskundige hulp in te schakelen, krijgen de ouders een oproep om op school te komen om met een vier-, vijf- of zesschaar te worden geconfronteerd: directeur, voogd, adjunct-directeur, IB-er, leerplichtambtenaar, vertrouwenspersoon, jurist van de scholenstichting en interne dan wel externe schoolpsycholoog.
Er is dan wel een uitnodiging tot een gesprek over het pesten, maar geen agenda. Ook wordt de ouders niet op de mogelijkheid gewezen zich door iemand te laten vergezellen en doen zij dit onverhoopt wel, dan wordt deze persoon slechts toegelaten op voorwaarde dat hij geen aantekeningen maakt, zijn mond houdt en zich niet met de discussie bemoeit.
Overdreven? Je weet niet waar je in Nederland in terecht komt als je kind wordt gepest en de school niet in staat blijkt te zijn dit - in principe niet zo moeilijk aan te pakken - probleem op te lossen. En de gevolgen? De school stuurt je kind van school omdat zij niet meer met de ouders door een deur kan. De school beroept zich op 'handelingsverlegenheid', wat dat ook moge betekenen. Je kind zit werkloos thuis, wanneer de school weigert huiswerk thuis te brengen of voor huiswerkbegeleiding te zorgen. De school schakelt de Raad voor de Kinderbescherming in. Soms komt de zaak voor de rechter en wordt er een Onder Toezicht Stelling (OTS) uitgesproken die dan weer door de ouders met succes bevochten wordt en een tweede rechter het eerste vonnis vernietigt. En vaak gaat de school op zoek naar een andere school, plaatst onwaarheden in het leerlngendossier, op grond waarvan geen enkele andere school de gepeste leerling durft op te nemen en men op zoek gaat naar een school voor speciaal onderwijs. En tot slot de gevolgen voor het kind. Mogelijke gevolgen van voortdurend gepest worden zijn: faalangst, andere mensen wantrouwen, ptss, depressie, automutilatie, overwegingen of pogingen tot zelfdoding, zoals in 2009 Bas, een tienjarig jongetje uit Groesbeek, dat een einde aan zijn leven maakte omdat hij niet meer tegen het pesten kon. We houden dan even onze adem in, houden een stille tocht, branden kaarsjes en laten het probleem daarna voor wat het is.
Dit ondanks het feit dat door het ministerie van OCW aan de aanpak van het pestprobleem jaarlijks acht ton wordt besteed. Voor dit bedrag had bovengenoemd probleem toch wel een aantal keren kunnen worden gesignaleerd.
Bob van der Meer
Bron: Brabants Dagblad, Opinie, zaterdag 26 november 2011, pagina 30-31.

028 Artikel over pesten in blad Terdege
In het blad Terdege, 26 oktober 2011, 29e jaargang, nummer 2, pagina 70-72, verscheen van de hand van Margreet van den Berg-van Brenk, het eerste deel van een tweedelige serie over pesten, getiteld 'Help, m'n kind (wordt ge)pest!' De vragen zijn: Wat kun je als  ouders doen om te voorkomen dat je kind een pester wordt, Wat kun je als ouders doen om te voorkomen dat je kind wordt gepest, Hoe kun je je kind helpen als je vermoedt of zeker weet dat het wordt gepest, Kun je als ouders de situatie nog erger maken dan die al is en Hoe groot is de impact van het pesten?
De contactgegevens van Terdege zijn: 055-5390333 en Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

029 Vragen van de CU-fractie aan de minister van OCW tijdens het debat over de onderwijsbegroting in de Tweede Kamer op woensdag 30 november 2011 over haar aanpak van pesten
De tekst van de CU-fractie over pesten luidde als volgt:
"Pesten op school is een groot maatschappelijk probleem. De impact van pesten op kinderen is groot: niet alleen voor nu, maar ook in zijn of haar verdere leven. Kinderen en jongeren gaan eraan kapot. Het programma Gepest van RTL4 laat dit op een indringende manier zien. Kinderen krijgen te maken met faalangst, diep wantrouwen, depressie, eetstoornissen, zelfbeschadiging en overwegingen of pogingen tot zelfdoding.
Hoewel veel scholen wel aandacht besteden aan pestbeleid, lijkt dit nog niet voldoende te zijn. Ouders voelen zich soms nog machteloos tegenover de school, die zich kan beroepen op 'handelingsverlegenheid'.
Psycholoog Bob van der Meer helpt scholen verder met antipestbeleid en geeft ook voorbeelden, waarbij scholen en Inspectie tekortschieten in hun verantwoordelijkheid. Het gevolg is dat het kind thuis wordt gehouden door de ouders, die vervolgens met de Kinderbescherming te maken krijgen. Dit is de omgekeerde wereld.
De CristenUnie roept de minister op om in gesprek te gaan met het onderwijsveld en deskundigen over dit thema. Is de minister bereid om de omvang van het probleem te onderzoeken? Zijn scholen zich bewust van hun eigen antipestbeleid? Is de Inspectie voldoende deskundig op dit thema om het pestbeleid te beoordelen? Daarnaast melden scholen nauwelijks vormen van fysieke, maar ook psychosociale kindermishandeling aan het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK). Hebben scholen en AMK's wel de beschikking over de juiste expertise op dit thema? Is de minister bereid om, binnen de bestaande middelen, in te zetten op bewustzijn en expertise over pestbeleid op scholen?"

030 Vervolgartikel over pesten in Brabants Dagblad
Op vrijdag 2 december 2011 verscheen op pagina 26 in Brabants Dagblad een vervolgartikel over de Bossche jongen die thuis zit vanwege pesten. Het artikel was van de hand van Tilly van Uffelen. De koppen luidden: Pesten l Betere coördinatie mogelijk en Psycholoog gaat scholen bijpraten. Hierin wordt gerefereerd aan mijn gastcolumn over de thuiszittende jongen en de vragen van de Tweede Kamerfractie van de ChristenUnie, zoals in nummer 029 opgenomen. Ik ben benieuwd naar de antwoorden die mevrouw van Bijsterveldt op dit ietwat complexe probleem gaat geven.

031 Artikel in het blad MijnRendement over pesten op het werk
In MijnRedement, vierde kwartaal 2011, staat op pagian 34-35 een artikel over pesten. De titel luidt: Ben jij wel/geen pester? De test is bedoeld om er achter te komen of je een pester, een meeloper of een omstander bent bij pestgedrag op de werkvloer. Ik heb hier mijn medewerking aan verleend. Ik zie trouwens dat het onderwerp, waar ik in 1997 mijn boek Pesten op het werk over schreef en in 2001 voor mijn multimediale pakket in Berlijn de Comenius Förderpreis ontving, de laatste tijd weer aandacht krijgt. Voor mijn activiteiten op dit gebied kan ik het beste verwijzen naar de kopjes Pesten op het werk en CV, Bedrijfsleven. Binnenkort hoop ik onder Pesten op het werk op www.pesten.net wat meer informatie te plaatsen.

032 Met ouders afspraken maken, een uitglijder van de minsiter van Onderwijs, mevrouw van Bijsterveldt
'De betrokkenheid van ouders bij de schoolcarriere van hun kind zou contractueel vastgelegd moeten worden', opperde onderwijsminister Marja van Bijsterveldt deze week. Zo opende Anneke Stoffelen in De Volkskrant haar artikel van zaterdag 3 december 2011, met als titel 'Door contract zijn ouders betrokken'.
In het artikel maakt zij gewag van de regels die de Zeven Gavenschool in de wijk Kanaleneiland in Utrecht al jaren met ouders maakt. Een toelichting.
In het schooljaar 1997-1998 werd ik door de afdeling Onderwijs van de gemeente Utrecht gevraagd om een pilotproject op het gebied van veiligheid/geweld te starten in de wijk Kanaleneiland. Vier vlak bij elkaar gelegen multiculturele scholen zouden aan het project deelnemen, waaronder de Zeven Gavenschool, de school in bovengenoemd artikel in de Volkskrant.
Het project werd uitgevoerd. Een verslag ervan nam ik, als paragraaf 3.1, op in mijn boek School en geweld, oorzaken en aanpak, dat in 2000 werd uitgebracht. De inhoud van het contract dat de Zeven Gavenschool toen, in 1997-1998, met de ouders afsloot nam ik als bijlage 4 in het boek op. Ook nam ik dit project op onder nummer 1 van de rubriek Pilotprojecten op de homepage van www.pesten.net
Meer dan tien jaar na dato komt een onderwijsminister op het idee om de betrokkenheid van ouders bij de schoolcarriere contractueel vast te leggen, welk idee al in 1997 door een multiculturele school in de wijk Kanaleneiland in Utrecht was uitgevoerd, nog steeds door de school werd toegepast en in 2000 in een boek, met als titel School en geweld, oorzaken en aanpak, als bijlage 4 was opgenomen.
Moet ik mij nu gevleid voelen dat in ieder geval een bijlage van mijn boek over een integrale aanpak van geweld op Nederlandse scholen door een minister van Onderwijs wordt overgenomen, is het een bewijs van intellectuele armoede van deze minister of wordt zij slecht geadviseerd? In interviews gaf de minister namelijk aan dat zij het komende jaar in het land veel gesprekken met scholen en ouderverenigingen zou gaan voeren over dit idee.
Mijn advies is: laat iemand anders een gesprek met de Zeven Gavenschool voeren, stel op grond van de ervaringen van deze school een handzame brochure samen, maak een persbericht en breng dat uit. 
Twee opmerkingen:
- In 1987 startte het ministerie van OCW het Eerste Emancipatieproject lbo. De doelen van dit project waren: ervaringen opdoen met vertrouwenspersonen en over deze ervaringen een publicatie uitbrengen. Vijf scholen voor lbo werden gevraagd aan het project deel te nemen. Alhoewel het project was opgestart om leerlingen de mogelijkheid te bieden om op een veilige manier over hun ervaringen met seksuele intimidatie te praten, werden de op de vijf scholen aangestelde interne vertrouwenspersonen door leerlingen slechts benaderd met verhalen over mishandeling en seksueel misbruik binnen het gezin. Aan het ministerie van Onderwijs, de opdrachtgever, werd daarom toestemming gevraagd de publicatie te mogen laten gaan over kindermishandeling en seksueel misbruik, welke toestemming werd gekregen. Aan deze publicatie werkten mee: Willem Elsendoorn, Martin Hesselberth, Hetty Hummel-Drok, Harry Jansen, Paulien van Kronenburg en ik als eindredacteur. Het werd in 1990 uitgegeven bij Segers in Schiedam, telefoon 010-4260900, en officieel in ontvangst genomen door de toenmalige staatssecretaris van Onderwijs, Jacques Wallage.
- Hierna gaf het ministerie mij de opdracht eenzelfde handleiding vertrouwensgroep te maken, nu inzake seksuele intimidatie. Omdat een boek met een dergelijke titel zou afschrikken vroeg ik aan Mevrouw mr. G. Blokdijk-Hauwert, loco Secretaris-Generaal van het ministerie en opdrachtgeefster voor de publicatie, toestemming om een boek over het onderwerp machtsmisbruik, waaronder seksuele intimidatie, te mogen maken. Dit werd verleend, waarna ik in 1993 het boek Machtsmisbruik op school, eveneens bij Seegers, uitbracht. Hierin onderscheidde ik vijf groeperingen waartussen machtsmisbruik kon plaatsvinden: tussen leerlingen onderling, leerlingen en leerkrachten, leerkrachten en leerlingen, personeel onderling en tussen school en ouders. Het logische kopje machtsmisbruik tussen ouders en school nam ik niet op. De reden hiervoor was dat er op dat moment geen voorbeelden voorhanden waren van mogelijke vormen van machtsmisbruik of ongewenste omgangsvormen tussen ouders en school.
Twee jaar later voegde ik echter ook dit onderwerp toe in de sheets die ik gebruikte voor mijn workshops en lezingen over vertrouwenspersonen: eindelijk had ik voorbeelden, en nam ik ook dit onderwerp op in de enquête die ik op scholen afnam. Onder het kopje Pilotprojecten heb ik, met uitzondering van het eerste project, ook dit laatste onderwerp in mijn enquête opgenomen. In al deze gevallen leverde de enquête deze relatie als eerste of tweede probleem op, zoals in het pilotproject onder nummer 6.
In paragraaf 3.2 van School en geweld, oorzaken een aanpak staan de gegevens van de enquête die ik in 1998 op een school voor basisonderwijs in de gemeente Ammerzoden heb afgenomen, waaronder ook die tussen ouders en school.

Had het ministerie van Onderwijs zich op de hoogte gesteld van deze methodiek en resultaten, dan was er al lang een einde gemaakt aan de ongewenste omgangsvormen tussen de hierboven genoemde groeperingen: leerlingen onderling, leerlingen en leerkrachten, leerkrachten en leerlingen, personeel onderling, school en ouders en ook tussen ouders en school en had de minister nu niet voor gek gestaan.

033 Persbericht FWF in Schooljournaal
In Schooljournaal nummer 19, 03-12-2011, verscheen op pagina 30 het persbericht van Fiep Westendorp Foundation (FWF) over het pakket dat de FWF uitbracht voor leerlingen van groepen 1 tot en met 3. Het pakket bestaat uit 12 kaarten met regels en pictogrammen. Het persbericht leidde tot een significante toename van bezoekers van deze site. Informatie over de dagelijkse, maandelijke en jaarlijke bezoekers verkrijgt men via de link http://www.bobvandermeer.info/stats/
Als
men op de homepage van www.pesten.net het logo van de FWF aanklikt, komt men op een nieuwe pagina met onder andere bestelwijze, achtergrondinformatie en lessuggesties.

034 Artikel over pesten op het werk in Onderwijsblad
In nummer 1 van het Onderwijsblad, verschijningsdatum 14-01-2012, verschijnt van de hand van Lisette Douma het artikel 'Jennen, sarren en negeren in de personeelskamer'. In de rubriek Pesten op het werk op de homepage zal ik nu wat meer achtergrondinformatie gaan geven over pesten op het werk, waarover ik in 1997 het boek met dezelfde titel uitbracht. Het is niet meer te koop. Wel zal ik proberen er een pdf van te maken, dat onder strikte voorwaarden kan worden gedownload. Ook ben ik bezig met het uitvoeren van het plan om op het intranet van ambtenaren van de gemeente Den Haag een vraag- en antwoordrubriek over ongewenste omgangsvormen op het werk te realiseren. Tot slot treft men, onder de kopjes CV en Bedrijfsleven, mijn activiteiten op dit probleem aan.

035 Artikel in Intermediair over pesten op het werk
In nummer 50 van Intermediair, 16-12-2011, is van de hand van Florentine van Lookeren Campagne, een artikel over pesten op het werk opgenomen. De titel van het artikel luidt: 'Onzichtbaar pesten'. Ik zal proberen toestemming te krijgen om dit artikel, onder het kopje Pesten op het werk, op deze site te plaatsen.

036 Juridificering van het onderwijs
Op zondag 18-12-2011 besteedde Brandpunt aandacht aan de toename van geweld binnen het Nederlandse onderwijs, met name tussen ouders en school. Mischa de Winter, hoogleraar Pedagogiek van de Universiteit van Utrecht, maakte zich in deze uitzending zorgen over de juridificering binnen het Nederlandse onderwijs. Hiermee doelde hij op de claimcultuur, waarvan in Amerika sprake is, waarbij ouders te onpas scholen met een proces dreigen. Dit vond hij geen goede ontwikkeling, waarna hij de opmerking van de minister van Onderwijs, mevrouw van Bijsterveldt, herhaalde dat ouders en school met elkaar zouden moeten samenwerken. Een terugblik.
- Ik denk dat het 1991 of 1992 was dat ik door een school voor basisonderwijs in de buurt van Groningen werd uitgenodigd om een lezing voor ouders over pesten te houden. De reden hiervoor was dat de school te kampen had met een ernstig pestprobleem. Drie leerlingen uit groep 7 hadden een ware terreur over hun klas- en schoolgenoten uitgeoefend. Omdat de plattelandsschool klaarblijkelijk over veel grond beschikte, had men drie speelplaatsen gemaakt zodat de drie jongens in ieder geval tijdens het speelkwartier in de gaten konden worden gehouden. De aanleiding voor de lezing was dat twee ouders, beiden advocaat, van een van de slachtoffers aan de school hadden aangegeven dat zij, wanneer er niets aan het probleem werd gedaan, de school een proces zouden aandoen.
Om dit te voorkomen schakelde het bestuur een psycholoog in. Alhoewel de school dit eigenlijk niet mocht, immers voor een dergelijk onderzoek is toestemming van ouders nodig, werd het onderzoek toch uitgevoerd. De eerste jongen bleek een notoire meeloper te zijn. De thuissituatie van de tweede jongen was van dien aard dat het een wonder mocht heten dat hij 'slechts' pestte. En de psychische gesteldheid van de derde jongen was van dien aard dat hij meteen moest worden opgenomen in een psychiatrisch kinderziekenhuis.
Naar aanleiding van deze ervaring adviseer ik vanaf dat moment in interviews en lezingen aan scholen goed beleid te maken zodat zij zich zouden kunnen wapenen tegen - in dit geval terechte - claims van ouders tegen school en heb ik in mijn aanbod aan scholen ook als eerste activiteit het maken van een beleidsplan psychosociale veiligheid opgenomen. Zie hiervoor op de homepage het kopje Aanbod.
- Niet lang daarna werd ik geconfronteerd met de zaak Floris. In de rubriek Calamiteiten heb ik deze gevalsbeschrijving onder deze titel en onder nummer 001, opgenomen. Ik schat dat deze zaak de maatschappij plus minus 45 000 euro heeft gekost, niet alleen zonde van het geld, maar ook zeer belastend voor alle betrokken partijen, waaronder de school.
De oorzaak van al deze ellende was een incompetente psycholoog, die het gepeste kind had getest en daarbij de SVL (Schoolvragenlijst), nu SAQI geheten, had afgenomen en verzuimd had de lage SA-score van deze jongen op te merken of te vermelden. Een lage score op deze factor duidt op een pestsituatie. Ook bleek hij niet op de hoogte te zijn van een onderzoek uit 1989 naar het profiel van niet-gepeste leerlingen, in het verleden gepeste leerlingen en aktueel gepeste leerlingen, dat met behulp van de sociogrammethode en de afname van de SVL werd verkregen (nummer 085 van mijn site). Desondanks verklaarde de psycholoog dat de jongen niet werd gepest en weer gewoon naar school moest. Toen de moeder haar zoon toch thuis hield, adviseerde hij de school de Raad voor de Kinderbescherming in te schakelen. De afloop staat onder voornoemd trefwoord en nummer.
- Het volgende incident. De twee kinderen van Tineke van Tilborg werden gepest. De school bleek onmachtig te zijn veiligheid te geven. De ouders dreigden met een proces, waarna de school het afkocht met het betalen van 7100 euro.
- De dochter van Els Hendrikse werd gepest. Zij kaartte het bij de school aan. Het pesten bleef voortduren. Ze dreigde de school met een proces, waarop de school het afkocht met het betalen van 12 500 euro. Har ervaringen heeft ze neergelegd in haar boek Zwartboek over pesten op school, voor welk boek ik een voorwoord maakte. In nummer 40 van deze rubriek de tekst.
- De vader van een gepest meisje vroeg de school aan zijn kind veiligheid te geven, waarin de school niet slaagde. Hij, zelf advocaat, spande tegen de school een proces aan. De rechter willigde de eis van de vader in dat de school goed beleid moest gaan maken om pesten preventief en curatief aan te pakken, maar ging niet in op de eis van de vader om de pester, waarvan de naam bekend was, ieder moment van de dag te volgen en te corrigeren.
- In 2006 stak een leerling van het Technisch College (TeC) Amsterdam een klasgenoot dood. Het volgende was gebeurd. Een leerling stroomde gedurende het schooljaar in een reeds gevestigde groep in. We weten al dertig jaar dat instromers in een reeds gevestigde groep niet geliefd worden. Ook weten we al dertig jaar dat, als er in een klas leerlingen wordt gepest, de tussentijdse instromer een grote kans loopt het nieuwe slachtoffer te worden. Ook deze jongen. Al jaren adviseer ik scholen leerlingen regels met elkaar te laten maken waarin de school de regel laat opnemen dat als leerlingen worden gepest of weet hebben van geweld, iedereen, ook de pester, het recht en de plicht heeft dit aan elkaar, de leerkracht, mentor, ouders, conciërge of vertrouwenspersoon te vertellen en dat dit geen klikken wordt genoemd. Als een school deze regel voortdurend aan de orde stelt en in herinnering brengt, heeft ze er juridisch alles aan gedaan om ten aanzien van pesten veiligheid te bieden en zich tegen elke claim van ouders te kunnen verweren.
De enige bronnen voor wat ik nu over de pestsituatie op het Technisch College zeg zijn een artikel in het Algemeen Dagblad en wat advocaat Bram Moszkowicz in een uitzending van Pauw & Witteman erover zei. Het slachtoffer werd door vier klasgenoten opgewacht, geslagen en er werden sigaretten op zijn gezicht uitgedrukt. De jongen zit op school, krijgt van een van zijn vier belagers een sms-je met de boodschap dat als hij de school verlaat, hij door hen opgewacht zal worden. In plaats dat de jongen, volgens de met de klas gemaakte afspraak, dat, als je gepest wordt of geweld ondervindt, iedereen in de klas het recht en de plicht heeft dit aan klasgenoten, mentor, school, ouders te vertellen en dat dit geen klikken is, deed de jongen niets. Na ongeveer een uur krijgt hij weer een sms-je, nu met de boodschap dat hij de school kon verlaten. Ze waren weg, zo lieten ze hem weten. De jongen verlaat de school, maar ziet buiten het hek zijn vier belagers. Hij haalt een mes uit zijn zak en met zijn handen voor zijn ogen steekt hij op zijn pesters in en raakt daarbij een slagader van een van hen. Hij bloedt dood en overlijdt.
Als de school regels inzake pesten had gemaakt, waaraan de leerling zich niet had gehouden, had hij van mij tien jaar mogen krijgen. Als de school echter hierover niets met de leerlingen had afgesproken, was de school in feite een jungle, waarin het recht van de sterkste gold. In een dergelijke jungle zijn er voor slachtoffers drie mogelijke oplossingen: het geweld en de vernederingen ondergaan en de gevolgen voor nu en later voor lief nemen; zelfdoding of het recht in eigen hand nemen. Het slachtoffer koos voor de laatste optie.
- Voor deze optie koos ook Ange M., een veertienjarige jongen uit Zoetermeer. Hij zat in Teylingereind, toen zijn advocate contact met mij opnam. De reden voor zijn detentie was dat hij een 'vriend' had gestoken, die door snel optreden van omwonenden op tijd naar het ziekenhuis kon worden gebracht en gered kon worden. De advocate wilde dat ik met hem een gesprek zou voeren. Hij had namelijk in zijn verhoren telkenmate verteld dat hij was gepest, terwijl niemand dit verder had onderzocht. In het gesprek vertelde hij dat hij na afloop van partijtjes voetbal op straat door vijf jongens voortdurend was geslagen, geschopt en voor homo was uitgemaakt. Om een lang verhaal kort te maken, op mijn vraag waarom hij de jongen had gestoken zei hij dat hij niet wilde dat hetzelfde zou gebeuren als met die jongen uit dat boek. Op mijn vraag of hij hiermee het boek Spijt! van Carrie Slee bedoelde, antwoordde hij bevestigend. Hierin maakt een gepeste jongen een einde aan zijn leven. Hij gaf derhalve hiermee aan dat hij slechts twee uitwegen uit het probleem had gezien: een eind aan zijn leven maken of voor zichzelf opkomen. Ook hier dus een black board jungle en het recht van de sterkste.
- Het afgelopen schooljaar werd ik geconfronteerd met vijftien volledig uit de hand gelopen pestsituaties, waarover ik op verzoek van de redactie van het Brabants Dagblad, een gastcolumn schreef. Zie hiervoor bovenstaande nummers 027 en 032. In deze situaties werden sommige ouders afgemaakt; werd een van hen geconfronteerd met een volkomen geschifte voogd, die met uithuisplaatsing dreigt als het meisje, dat vanwege pesten niet naar school durft, niet naar school gaat; vertelden kinderen aan hun ouders dat ze liever niet meer wilden leven; kregen leerlingen die vanwege pesten thuis zaten van de school geen huiswerk of -begeleiding; zorgden scholen ervoor dat vanwege een verkeerde voorstelling van zaken andere scholen de vanwege pesten thuiszittende kinderen niet durfden aannemen; werden er vier versies gemaakt van een leerlingendossier; werd een Joods meisje op een school, die al jaren een oorlogsmonument adopteert, zodanig met haar joods zijn gepest dat haar moeder haar en haar broertje van school moest nemen; werden de drie moeders die klaagden over al jaren durende pestsituaties niet serieus genomen, waarop zij in arrenmoede hun kinderen van school haalden; werd bekend dat een leerkracht ter oplossing van een pestprobleem in haar groep aan het gepeste kind een aantal maanden op het schoolplein een vierkante meter had toegewezen, met de opdracht anderen niet uit te lokken en aan de anderen hem niet uit te lokken; zitten kinderen, al dan niet hoogbegaafd, al maanden thuis omdat ze gepest werden; heeft een moeder een advocaat ingeschakeld omdat de voogd van haar dochter de voogdij wilde continueren, terwijl al jaren geleden een rechter had vastgesteld dat een OTS daar al een te zware maatregel voor is en ga maar zo door. 
In plaats van eisen te stellen aan een goede aanpak van pesten, scholen te verplichten een degelijk antipestbeleid te maken en uit te voeren; in plaats van duidelijke procedures te ontwerpen om als school op zorgvuldige manier met klachten van ouders om te gaan; in plaats van aan ouders duidelijk te maken wat van hen en zij van de school mogen verwachten om hun kind die veiligheid te geven die nodig is voor een optimale ontwikkeling van hun kind/leerling; in plaats van oplossingen te bedenken voor volkomen uit de hand gelopen situaties; in plaats van een fonds in het leven te roepen voor ouders die hun werk hebben moeten opgeven omdat ze hun kinderen moeten verdedigen tegen leerplichtambtenaren, onderwijsconsulenten van het ministerie van OCW, voogden, psychologen, advocaten en klachtencommissies; in plaats van een fonds in het leven te roepen om ouders te helpen hun recht te krijgen; in plaats van onderzoek te doen naar alle mogelijke sociale vaardigheidstrainingen die allen zeggen ook pesten op te lossen; in plaats van de beschuldiging serieus te nemen dat subsidies van het ministerie van OCW voor de aanpak van pesten al tien jaar aan zinloze activiteiten zijn besteed, komen Mischa de Winter en met hem de minister van Onderwijs niet verder dan (het advies om) scholen te bezoeken en met hen en de ouders gesprekken te voeren om met elkaar regels af te spreken en maakt Mischa de Winter zich zorgen over de mogelijke claimcultuur van ouders tegen school.
Wat een onkunde. Geen enkele ouder wil een school een proces aandoen. Wel als je als ouder niet wordt geloofd, terwijl je ziet dat je kind naar de knoppen gaat en je vertelt dat het liever niet meer leeft. Lees hiervoor slechts alleen maar mail 1 van het kopje Ouders.
Mensen maken fouten, maar op dit niveau en met deze problematiek zouden niet alleen beleidsverantwoordelijken, maar ook zogenaamde deskundigen ter verantwoording moeten worden geroepen. Daarover zou ik graag een discussie willen in plaats van over schijnoplossingen.

037 Challenge Day
Op 14-12-2011 belde een vertrouwenspersoon, tevens moeder van een zoon in het voortgezet onderwijs, mij op met de vraag wat ik van het programma Challenge Day vond. De school van haar zoon wilde haar leerlingen namelijk laten deelnemen aan deze training, had al een datum vastgesteld en zou de ouders 's avonds inlichten over wat de leerlingen te wachten stond.
Ter informatie. Op de homepage van deze site heb ik, onder het kopje Uitzending KvdB (Knevel en van den Brink) hier informatie over opgenomen.
Ik heb de moeder gewezen op de tekst onder Uitzending KvdB op de site en haar een stuk gemaild met andere bezwaren van mijn kant tegen deze training. Deze tekst zal, zodra het af is, met als titel Challenge Day, op de homepage worden geplaatst. Mensen die het stuk al eerder willen ontvangen, kunnen het bij Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken , onder Challenge Day, aanvragen.
Op 19-01-2012 belde een tweede moeder mij op. Ook zij vroeg naar mijn oordeel over Challenge Day/Over de streep. Voordat zij om mijn mening vroeg, legde zij uit dat zij zich zorgen maakte over deze training voor haar zoon. Ook haar heb ik het stuk met als titel Challenge Day gemaild. De tekst ervan zal zo spoedig mogelijk op de homepage van www.pesten.net worden geplaatst.
Op 23-02-2012 is deze tekst definitief gemaakt en is Under Construction weggehaald.

038 Artikel in Ingrado Magazine over pesten op school
Ingrado Magazine is een uitgave van Ingrado, Vereniging voor Leerplicht en LMC. In het decembernummer 2011, nummer 15, verscheen van de hand van Peter Zunneberg een artikel over pesten, met als titel 'Pesten maakt meer kapot dan ons lief is'. Het artikel eindigt met de opmerking dat ouders (van gepeste kinderen, toevoeging bvdm) leerplichtambtenaren als tegenstander kunnen gaan zien. Als leerplichtambtenaren zich van dat beeld bewust zouden zijn en zich misschien wat bemiddelend zouden opstellen, zouden zij op deze manier bij kunnen dragen aan de oplossing van het probleem.
Het redactieadres van Ingrado is: Postbus 5113, 6802 EC Arnhem, Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

039 Plan van aanpak
Naar aanleiding van mijn gastcolumn in Brabants Dagblad, nummer 027 van deze rubriek, en van een aantal verontrustende berichten, waarover ik op dit moment geen mededelingen kan doen, heb ik een stuk gemaakt met als titel 'Een structurele aanpak van pesten en van andere vormen van geweld op en buiten school'. Hierin doe ik - onder andere - het voorstel de (inhoud van deze) site voor iedereen open te stellen. Om draagvlak hiervoor te krijgen doe ik een beroep ter ondersteuning door zes belanghebbenden. Als volgt:

1 Politieke partijen
In 2006 schaarden Groen Links, PvdA en SP zich achter mijn aanpak van pesten. In 2009 schreef Lodewijk Asscher op zijn weblog dat hij nijn anti-pestmethode adviseerde en in 2011 bracht de ChristenUnie een persbericht over een goede aanpak van pesten naar buiten waarin ook mijn aanpak werd genoemd. Aan de onderwijswoordvoerders van alle politieke partijen, met uitzondering van de ChristenUnie, met wie ik op dit onderwerp al samenwerk, is daarom op 10-01-2012 mijn plan van aanpak gestuurd, met het verzoek de visie van de ChristenUnie, zoals in nummer 029 opgenomen, te volgen. Tot nu toe heeft slechts de Partij voor de Dieren gereageerd.

2 Zorgverzekeraars
Pesten op school heeft grote negatieve gevolgen voor de slachtoffers ervan. Binnenkort zal ik op deze site daar uitgebreid informatie over geven, nu volsta ik met de opsomming van mogelijke gevolgen als: faalangst, laag zelfbeeld, laag zelfvertrouwen, depressie, ptss, automutilatie, eetstoornissen en overwegingen of pogingen tot zelfdoding. Dit kost de maatschappij later geld aan noodzakelijke therapieën. Door pesten structureel aan te pakken worden dit soort gevolgen voorkomen, waardoor veel geld wordt bespaard. Om deze reden heb ik aan Zorgverzekeraars Nederland op 16-01-2012 een brief geschreven met de vraag of zij aan de onderwijswoordvoerders van alle politieke partijen de vraag zouden willen stellen mij in de gelegenheid te stellen mijn plan van aanpak uit te mogen voeren. De eerste activiteit uit dit plan van aanpak is het openstellen van deze site zodat leerkrachten en ouders informatie kunnen krijgen over een goede aanpak van pesten en leerlingen uit basisonderwijs, voortgezet onderwijs, studenten van roc, mbo, hbo en universiteiten, informatie kunnen verkrijgen voor het samenstellen van een spreekbeurt, het opdoen van ideeën voor onderzoek en het maken van papers. 

3 Het onderwijsveld en de Jeugdzorg
Door het openstellen van de site kunnen het onderwijsveld en de jeugdzorg beschikken over antwoorden op veel door hen gestelde vragen en kan er eindelijk worden gewerkt aan oplossingen. Om deze reden heb ik op 18-01-2012 aan de PO-, de VO-, de MBO-, de HBO-Raad en de VSNU, een brief geschreven met eveneens de vraag of zij aan de onderwijswoordvoerders van de Tweede Kamer de vraag zouden willen stellen mij in de gelegenheid te stellen mijn plan van aanpak uit te mogen voeren.

4 Ministeries
Drie ministeries, te weten: OCW, VWS en Veiligheid en Justitie, zijn betrokken bij de aanpak van het probleem, aan welke aanpak zij veel geld besteden. Een aantal van door hen uitgevoerde projecten zullen kunnen worden opgeheven, waardoor geld vrijkomt voor andere - nu zinvolle - bestedingen.

5 Werknemers- en werkgeversorganisaties
Elke pestsituatie kost een bedrijf of organisatie gemiddeld genomen 45 000 euro op jaarbasis. Door leerlingen binnen het onderwijs verantwoordelijk te maken voor elkaars psychosociale veiligheid, leidt men leerlingen op die het daarna op de werkplek hetzelfde zullen gaan doen. Daarnaast is de voor leerlingen bedachte aanpak ook succesvol gebleken binnen het bedrijfsleven, op zich al een reden om als werknemers- en werkgeversorganisaties zich achter mijn aanpak te scharen.

6 Ideële organisaties
Tot slot zal het plan van aanpak ook worden gestuurd naar de Stichting Kinderpostzegels Nederland (SKN), met de vraag het plan aan zusterorganisaties te doen toekomen en zich achter het plan te scharen. Ook deze organisaties dienen er zorg voor te dragen de aan hen toevertrouwde gelden op verantwoorde wijze aan te wenden. 
Op 16-01-2012 heb ik de brief met deze vraag aan de Stichting Kinderpostzegels Nederland gestuurd.

De reden achter deze aanpak is dat scholen niet kunnen worden verplicht tot een aanpak van pesten, welke methode dat ook is en hoe slecht of goed deze methode ook is. Dit heeft te maken met de vrijheid van onderwijs (artikel 23 van de Grondwet). Voor dit probleem heb ik bovenstaande oplossing bedacht: aan scholen een probleemoplossingsstrategie met daarbij behorende producten in handen geven, met behulp waarvan zij zelf in staat zijn om, op grond van argumenten, een goed beleidsplan te maken, het ter goedkeuring voor te leggen aan alle schoolgeledingen, eenmaal aanvaard uit te voeren en eens per jaar te evalueren.
Wanneer scholen op deze manier ervaring hebben opgedaan om dit probleem op structurele wijze aan te pakken, hebben zij ervaring opgedaan met een probleemoplossingsstrategie, die zij daarna kunnen toepassen op ook andere problemen.

040 

041 Knooppunt Kranenbarg, radio 2
Op maandag 16 januari 2012 verscheen in het Algemeen Dagblad het artikel, van de hand van Raymond Boere, 'Complete klas loopt leeg door pesterijen' over een volkomen uit de hand gelopen pestsituatie in groep 4 van de openbare basisschol De Reigersberg in Rilland.
Naar aanleiding hiervan mocht ik in een drietal minuten uitleggen hoe dit soort calamiteiten ontstaan, hoe ze opgelost en voorkomen kunnen worden.

042 Boek van Tim Krabbé over Columbine High School
In DWDD van vrijdag 17 februari 2012 werd Tim Krabbé geïnterviewd over zijn nieuwe boek over de massamoord op Columbine High School, getiteld 'Wij zijn, maar wij zijn niet geschift'. Hierin vertelde hij onder andere dat de twee jongens niet waren gepest, een door sommigen aangehangen reden voor de slachtpartij. Een reconstructie.
Naar aanleiding van de massamoord op Columbine High School en die van Cho op Virginia Tech vertelde Bob Bechtel
voor het eerst zijn verhaal. Hij was vanaf zijn vierde tot zijn 22-ste voortdurend gepest en buitengesloten. Om wraak te nemen vatte hij het plan op om zijn plus minus 250 mede-studenten één voor één op de campus dood te schieten. Hij drong de kamer van zijn eerste slachtoffer binnen, schoot een kogel in zijn hoofd, besefte waar hij mee bezig was, gaf zich bij het politiebureau aan en werd in een psychiatrisch ziekenhuis opgesloten. Hij werd veroordeeld tot levenslang. Toen zijn advocaat achter de werkelijke oorzaak van de moord kwam, sprak een lekenjury de schutter vrij. Hij nam de draad van zijn leven weer op, ging psychologie studeren en was op het moment dat hij voor het eerst over zijn vroegere daad vertelde hoogleraar Milieupsychologie.
Zijn verhaal is er waarschijnlijk de oorzaak van dat zowel Columbine High School als Virginia Tech werden toegeschreven aan pesten en extreem buitensluiten. Ik hoop dan ook dat in Krabbé's boek ook aandacht wordt besteed aan het verhaal van Bob Bechtel, temeer daar de ouders van meerdere slachtoffers van Eric Harris en Dylan Klebold tegen de directeur van Columbine High School, De Angelis, naar mijn informatie, een proces hebben aangespannen. De reden: volgens de ouders was hij op de hoogte geweest van het pesten van deze twee jongens, maar had hij met deze informatie niets gedaan.
 
043 Beleidsplan psychosociale veiligheid voortgezet onderwijs
Het Beleidsplan psychosociale veiligheid voortgezet onderwijs is af. Op vrijdagmiddag 17 februari 2012, 17.00 uur, was hij gereed. Met twee scholen voor voortgezet onderwijs heb ik de afspraak gemaakt dat zij, met behulp van dit beleidsplan en de daarin genoemde producten, een aan de eigen school aangepast beleidsplan samen gaan stellen. Nadere informatie volgt.

044 Dagblad van het Noorden, Ricky van Bommel
Op zaterdag 18 februari 2012 verscheen van de hand van Marieke Kwak, journaliste bij Dagblad van het Noorden, een artikel over Ricky van Bommel. Deze jongen, ex-leerling van het Hondsrug College in Emmen, was op zijn vroegere school gepest, naar een andere school gegaan, waarna hij aan een hartaanval overleed. Zijn moeder trad naar buiten en klaagde de vroegere school van haar zoon aan. Hieronder het artikel.

'Je kunt posttraumatisch stresssyndroom oplopen van gepest worden'
INTERVIEW
Bob van der Meer
Pestdeskundige over 'doodgepeste' leerling
Door Marieke Kwak
Emmen Kun je iemand doodpesten? En zo ja, is dat te bewijzen en door een rechter te bestraffen? Het zijn geen eenvoudige vragen die zich aandienen in het verhaal van Ricky van Bommel, de scholier die vorig jaar op 14-jarige leeftijd stierf in een trappenhuis in Klazinaveen. Ricky werd volgens zijn moeder gepest op zijn vorige school, het Hondsrug College in Emmen, en zou aan opgekropte stress zijn bezweken. Uit later onderzoek bleek overigens dat hij zelf ook geen lieverdje was tegenover zijn klasgenoten. 
De schouwarts van de GGD constateerde destijds een natuurlijke dood. Dit tot ongenoegen van moeder Ditte van Bommel, die aanvankelijk akkoord ging met de verklaring. Enkele maanden later kwam ze tot het besef dat nu nooit meer te bewijzen valt of Ricky's hartstilstand het gevolg is geweest van een posttraumatisch stresssyndrom (ptss). Er is immers geen autopsie verricht. De vraag is echter of een verband überhaupt is aan te tonen.
Bob van der Meer, pestdeskundige en oprichter van www.pesten.net, kent de zaak Ricky. Sterker, de psycholoog heeft meerdere malen contact gehad met de vorige sociaal raadsman van de familie. Hij weet uit onderzoeken en verhalen van anderen dat slachtoffers van pesten gigantisch kunnen lijden. "Bij volwassenen is aangetoond dat zij een grote kans lopen op ptss als zij langer dan zes maanden op het werk zijn gepest", zegt van der Meer. "En het blijkt ook dat deze mensen een grote kans op een hartinfarct lopen wanneer zij met pensioen gaan of het bedrijf voortijdig verlaten".
Van der Meer zegt dat hij tot vorig jaar geen bewijs had dat iemand ptss kan oplopen als hij tijdens zijn jeugd langdurig wordt gepest. "Het vermoeden dat er een relatie bestond tussen langdurig gepest zijn en ptss had ik wel, maar tot nu toe had ik er geen uitspraken over gedaan. Simpelweg omdat ik die niet kon staven. Totdat er vorig jaar een man contact met mij opnam die als tiener drie jaar lang zwaar was gepest en getreiterd. Op mijn advies heeft hij zich door een psycholoog laten onderzoeken. En wat bleek? Hij leed aan een zware ptss, terwijl hij niet de dingen had meegemaakt die gelden als mogelijke oorzaken van ptss: verkrachtingen, aanrandingen, oorlogsgeweld, gijzelnemingen, kapingen en overvallen. Hij moet de ptss hebben opgelopen als gevolg van de drie jaar durende pestsituatie. Ook als slachtoffer van pesten maak je geweld mee, maar dan geestelijk. En soms ook lichamelijk of seksueel. Andere psychologen zijn blij met deze constatering, ook al is het er maar één. Wanneer zij gepeste kinderen of volwassenen nu in therapie krijgen, weten ze dat ptss een mogelijk gevolg is en doen er ook onderzoek naar".
In Ricky's geval zegt de pestspecialist zich best voor te kunnen stellen dat ook hij aan ptss heeft geleden. "Ik kan dat alleen niet staven. En dat geldt zeker voor de oorzaak van de hartstilstand. Er had autopsie plaats moeten vinden. Er had onderzocht moeten worden hoe het tot een hartstilstand is gekomen".
Nu dat niet meer kan, zijn er volgens van der Meer nog wel andere dngen die Ricky's moeder zou kunnen doen. "Als zij een overzicht maakt van wat haar zoon heeft meegemaakt, kan ik aan de hand van vier objectieve instrumenten nagaan of hij is gepest. Ook adviseer ik haar het anti-pest beleidsplan van de school naar mij te sturen. Ik kan beoordelen of het een goed of slecht beleidsplan is. Als dat een slecht plan is en er was spake van pesten, dan is dat al voldoende voor mevrouw om genoegdoening te halen bij de school. Dan heeft die niet voldaan aan haar zorgplicht".
Van der Meer zegt in het verleden al meerdere beleidsplannen van scholen te hebben doorgelicht. "Als je ze regel voor regel napluist, blijft er niets van over. Het zijn holle plannen".

PTSS
PTSS is een verzamelnaam van klachten (onder meer concentratieproblemen, slecht slapen en depressieve buien) als gevolg van het meemaken van schokkende gebeurtenissen. De klachten kunnen optreden meteen na een schokkende gebeurtenis of pas na jaren. PTSS is een afkorting van posttraumatisch stressstoornis of posttraumatisch stresssyndroom.

045 RTL 4-programma Recht gezet
Het RTL 4-programma Recht gezet (20.00-21.00 uur) besteedde op zondag 19-02-2012 aandacht aan de dood van Ricky van Bommel. Naar aanleiding van deze uitzending ontving ik vijf mails van ouders. Aan hen zal ik de vraag stellen om hun verhalen, volledig geanonimseerd, op mijn site te mogen plaatsen. Hun verhalen zijn dermate schokkend dat het een onrechtmaige daad zou zijn ze niet openbaar te maken. Wanneer de ouders ermee akkoord gaan zal ik hun verhalen, voorzien van mijn commentaar en/of advies, in de rubriek Veel gestelde vragen op de homepage van deze site plaatsen.

046 Beleidsplan psychosociale veiligheid basisonderwijs
Ook het Beleidsplan psychosociale veiligheid (PsV) basisonderwijs is op dinsdag 21 februari 2012 definitief gemaakt. Wanneer scholen verplicht worden goed beleid op dit onderwerp te maken is een dergelijk plan voorhanden. Dit plan is door de negen scholen van de Stichting Invitare in Cuijk gwbruikt om er ieder een eigen plan van te maken. Al deze scholen hebben een beleidsplan gemaakt en de daarvoor benodigde producten op het intranet van het team geplaatst. 

047 Bangalijst Editie.nl
Op maandag 26-03-2012 werd in de pers melding gemaakt van bangalijsten van meisjes in het voortgezet onderwijs, waarop Editie.nl contact opnam. In het interview gaf ik aan dat leerlingen in het verleden de namen van meisjes mondeling of schriftelijk aan elkaar doorgaven, maar dat kinderen van deze tijd gebruik maken van de middelen van deze tijd en nu via de social media. Niets nieuws dus onder de zon.
Wel zijn er nu twee problemen. Het eerste dat het plaatsen van een dergelijke lijst op internet een strafbaar feit is welk feit door de school aan de politie moet worden doorgegeven. En het tweede probleem dat een dergelijke lijst tot in lengte van dagen op internet blijft staan, waardoor het gevaar bestaat dat deze meisjes - later - bij sollicitaties niet zullen worden uitgenodigd.
Oplossingen in dit verband. In groep 6 van het basisonderwijs en aan de leerlingen van de brugklas vertelt de leerkracht of mentor/mentrix wat de strafbare feiten via de social media en de consequenties hiervan zijn, van welke informatie ook de ouders op de hoogte worden gesteld. Als daarna blijkt dat een leerling toch over de schreef gaat, heeft hij/zij een probleem.

048 Vraag aan D66, GL en SP om op 19 april 2012, de landelijke dag tegen pesten, aan de minister van Onderwijs, mevrouw M. van Bijsterveldt, de vraag te stelen wie verantwoordelijk is of kan worden gesteld voor de bij benadering 850 leerlingen die vanwege pesten thuis zitten, zelfdodingen van leerlingen vanwege pesten en de gevolgen van pesten, zoals automutilatie, depressie en ptss.
Op donderdag 3 april heb ik een persbericht aan het ANP gemaild. Hierin de vraag aan de politieke partijen om op donderdag 19 april 2012 aan de minister van Onderwijs, mevrouw M. van Bijsterveldt, naar de Tweede Kamer te roepen om aan haar een groot aantal vragen ter beantwoording voor te leggen. De centrale vraag hierbij is wie verantwoordelijk kan worden gesteld of is voor de zelfdodingen van leerlingen vanwege pesten; de bij benadering 850 leerlingen die vanwege pesten thuis zitten of door hun ouders thuis worden gehouden; de gevolgen van pesten: faalangst, depressie, automutilatie, relationeel-seksuele problemen, eetstornissen en ptss. Is het ministerie van Onderwijs hiervoor verantwoordelijk, het bestuur van de school of de pestende leerlingen?

049 Ouders: veel gestelde vragen over pesten
Op 't Panneke, een school voor basisonderwijs in Haalderen, heb ik een workshop voor het team en twee lezingen voor ouders over pesten gehouden. Aangezien de ouders van deze school op een gegeven moment vroegen om een column voor het blad van de ouders te maken, heb ik een aantal afleveringen naar de school gemaild. Hieruit ontstond het plan om voor individuele ouders en ouderverenigingen van scholen voor basis- en voortgezet onderwijs een aantal door ouders veelgestelde vragen te beantwoorden.
Het doel van deze vragen en antwoorden is: ouders informeren zodat zij scholen die weigeren het pestprobleem goed aan te pakken tegenwicht te kunnen bieden, niet om de strijd met de school aan te gaan, maar om hun eigen kind en de kinderen van andere ouders tegen incompetentie en onwil te kunnen beschermen. 
Het plan is om van de adviezen aan ouders van gepeste kinderen een app te maken
De aldus verkregen gelden zullen, zoals bij mij gebruikelijk, voor een gedeelte worden gebruikt voor het onderhoud en verbetering van mijn site www.pesten.net. Nadere informtie volgt.

050 VK Magazine 14 april 2012: artikel over pesten
In het VK Magazine van zaterdag 14 april 2012 werd aandacht aan pesten besteed. Hierin geef ik een aantal negatieve gevolgen voor de slachtoffers en pleit ik voor een goede sociale vaardighedentraining voor pesters. Het artikel werd geschreven door Madelon Meester. Na een korte inleiding komen daarna drie ex-slachtoffers aan het woord.
Over dit artikel in later stadium meer. Eerst de column van Aleid Truijens in de Volkskrant van 18 april. 

051 

052 Stille tocht tegen pesten in Bunschoten/Spakenburg op 19 april 2012, de landelijke dag tegen pesten
Bram Rebergen, directeur van 't Boei, Centrum voor Welzijn en Hulpverlening, en coördinator van het Centrum voor Jeugd en Gezin in Bunschoten, nam het initiatief om op 19 april 2012, de landelijke dag tegen pesten, alle leerlingen van het basisonderwijs een stille tocht tegen pesten te laten houden. Op deze dag zal de locale tv-zender informatie over het initiatief en over pesten geven en zullen de leerlingen worden opgeroepen stelling tegen pesten te nemen. Iedere school wordt daarna in het bezit gesteld van een dvd met de uitzending.

053 Brief aan de onderwijsspecialisten van de Tweede Kamer
Op 5 april 2012 schreef ik een brief aan vier onderwijswoordvoerders van de Tweede Kamer, te weten: mevrouw Ortega-Martijn (CU), Boris van der Ham (D66), Tofic Dibi (Groen Links) en Jasper van Dijk ( SP), een brief met het verzoek om op 19 april, de dag tegen pesten, de minister van Onderwijs, mevrouw van Bijsterveldt, naar de kamer te ontbieden en haar een groot aantal vragen over haar aanpak van pesten ter beantwoording voor te leggen. Dat is niet uitgevoerd, waarna ik dezelfde vragen opstuurde aan mevrouw E. de Kler, griffier van de vaste kamer commissie Onderwijs. Haar antwoord was dat ze de vragen zou doen toekomen aan de leden van de commissie.
In de rubriek Open brieven op de homepage van deze site zal ik binnenkort de volledige tekst van mijn vragen aan de minister plaatsen. Iemand moet deze vragen stellen. Veel ouders worden tot wanhoop gedreven omdat niemand in staat blijkt te zijn een relatief eenvoudig aan te pakken probleem ook daadwerkelijk aan te pakken.

054 Volkskrant-artikel 'Al 16 maanden geen onderwijs'
Op woensdag 20 juni verscheen in de Volkskrant op pagina 11 een artikel van Peter de Graaf met als titel 'Al 16 maanden geen school', met als ondertitel 'Ligt het aan de school en de instanties, of aan zijn ouders? Hoe het ook zij, de 11-jarige Gijs is de dupe. Hij werd van school gepest en zit nu thuis'.
In dit artikel wordt het verhaal van Gijs (een gefingeerde naam) verteld. Hij werd twee jaar gepest. Zijn ouders kaartten het bij school aan. Ondanks alle mogelijke activiteiten van de school werd het probleem echter niet opgelost. Een terugblik.
In november 2010 ontving ik van de ouders van Gijs een mail. Hierin vroegen ze mijn hulp. Omdat ik de situatie ernstig inschatte en het probleem zo snel mogelijk moest worden aangepakt, vergezelde ik hen naar een gesprek met vier beleidsverantwoordelijken van de school: de directeur, Jan Groenen, de adjunct-directrice, de coördinator midden- en de coördinator bovenbouw. Dit gesprek liep niet goed. Binnen korte tijd haalde een van de coördinatoren een brief met daarop een aantal respectregels voor de ouders tevoorschijn en begon dat voor te lezen. Om de impasse te doorbreken, bood ik de school gratis mijn hulp aan. Om een lang verhaal kort te maken: een mail met een aantal data van mijn kant om een gesprek met de klas te voeren bleek niet aangekomen te zijn, waardoor de les over de kerstvakantie heen moest worden getild; na de vakantie werd gezocht naar een datum om, onder leiding van de adjunct-directrice, aan haar, de IB-er en de leerkracht mijn aanpak uit te leggen, welke aanpak op mijn website en in de literatuur veelvuldig is/wordt beschreven. Nadat de les eindelijk was gegeven stelde ik aan de IB-er nog een aantal e-mailvragen, onder andere over de vele verschillende straf- en beloningssystemen die in ieder geval de leerkracht van Gijs voortdurend veranderde. Deze vragen werden niet (meer) beantwoord, waarna ik op een gegeven moment van de ouders het bericht kreeg dat de directeur, omdat hij niet meer met de ouders door één deur kon, de kinderen van school had gestuurd.
Wanneer ouders bij mij aankloppen voor hulp vraag ik hen in sommige gevallen mij het antipestbeleid van de school te mailen. En in dit geval vroeg ik hen ook het dossier van Gijs te mailen. Dit had nogal wat voeten in de aarde. In het gesprek van de vier beleidsverantwoordelijken met de ouders, waar ik bij aanwezig was, had de vader gevraagd of hij een kopie mocht krijgen van het dossier van Gijs. De directeur antwoordde hierop dat dit geen probleem was en dat hij het de volgende dag al kon komen ophalen. Toch duurde het lang voordat ik een kopie hiervan in mijn bezit had. Het was een van de drie bestaande verschillende versies. Beide producten heb ik geanalyseerd. De conclusies zal ik te zijner tijd op de website plaasten. Pas wanneer Gijs veilig op een andere school is ondergebracht, zal ik dat doen.
Als de verantwoordelijke wethouder van Onderwijs van Eindhoven, mevrouw Scholten, dan ook in het artikel zegt: 'De school heeft haar pestprotocol strikt nageleefd en uitgevoerd', dan heeft zij deze informatie van school gekregen; is zij afgegaan op het oordeel van haar leerplichtambtenaar die om welke reden dan ook niet in actie is gekomen of zegt zij dit om zelf niet in opspraak te komen. De vraag is dan of de wethouder het heeft over het oude of het, in opdracht van het bestuur van SKPO, waaronder De Boschuil valt, snel vernieuwde antipestbeleid, dat even slecht als het oude was. In totaal stel ik 98 vragen over zowel het oude als het nieuwe antipestbeleid. In beide beleidsplannen staat nergens dat ouders verplicht mogen worden op school te komen om te horen wat de leerkracht al dan niet aan pesten heeft gedaan; staat niet dat de school aan gepeste kinderen een voortdurend veranderend straf- en beloningssysteem moet worden aangeboden; staat niet dat een gepeste leerling drie vierkante meter op het schoolplein moet worden aangeboden, met de opdracht aan het gepeste kind andere kinderen niet uit te lokken en de opdracht aan de pesters om het gepeste kind niet uit te lokken; staat niet dat een gepest kind aan de leerkracht mag vragen alleen aan een tafel gezet te worden; staat niet dat een leerkracht mag voorstellen om het jaar erop het gepeste kind zodanig af te schermen dat het in een hokje in de klas zit; staat niet dat wanneer een ingeschakelde maatschappelijk werkende zich zorgen maakt over deze leerling, aan het kind een sociale vaardigheidstraining moet worden aangebonden, die na lang zoeken, pas na vier maanden, gegeven wordt; en staat tot slot niet dat veel sociale vaardighedentrainingen die ook zeggen pesten aan te pakken en op te lossen, dit niet kunnen waarmaken. Genoeg hierover.

In het artikel stond in een kader de volgende tekst:
'Psycholoog Bob van der Meer, gespecialiseerd in de problematiek van het pesten, heeft het afgelopen schooljaar zeker vijftien ouderechtparen begeleid van kinderen die ongeveer hetzelfde is overkomen als het 11-jarig jongetje in Eindhoven."' Het is een trend: scholen die het probleem van pesten niet kunnen oplossen. Steeds meer kinderen komen thuis te zitten door pesten. Scholen doen een zorgmelding bij Jeugdzorg en ouders die opkomen voor hun kind krijgen de schuld'.
Veel scholen maken volgens hem een potje van het anti-pestbeleid of experimenteren met therapeutische maatregelen. 'Vaak wordt tegen het gepeste kind gezegd: je moet meer voor jezelf opkomen. Terwijl de pester niet wordt aangepakt. Ze laten het gepeste kind testen of sturen het op sociale vaardigheidstraining. Ze doen de raarste dingen'.
Hij kan zich goed voorstellen dat ouders ten einde raad zijn. 'Ze zien hun kind naar de knoppen gaan en zijn wanhopig. De vader van het Eindhovens jongetje is misschien wat al te direct geweest. Maar als je beseft dat zijn zoon jarenlang is gepest, dan is hij nog netjes geweest'.
Van der Meer vraagt al geruime tijd aandacht voor gepeste kinderen en scholen die verzaken. In 2009 maakte een 10-jarig jongetje uit Groesbeek een ende aan zijn leven omdat hij niet meer tegen het pesten kon. 'We houden dan even onze adem in, houden een stille tocht, branden kaarsjes en laten het probleem voor wat het is', aldus de psycholoog.
 
055 Reactie van John Peters in Volkskrant-rubriek Opinie & Debat
De dag erna, op 21 juni 2012, stond, als Brief van de dag, op de opinie-pagina Opinie & Debat van de Volkskrant een ingezonden brief van John Peters. Ze luidde als volgt:
'Psycholoog Bob van der Meer - gespecialiseerd in de problematiek van het pesten - stelt dat 'scholen een potje maken van het anti-pestbeleid' (Binnenland, 20 juni). Dat zou best eens kunnen zijn en zijn deskundigheid trek ik zeker niet in twijfel. Hij vraagt al geruime aandacht voor de scholen die hierin verzaken en hij meldt daar direct bij dat in 2009 een 10-jarig jongetje een einde aan zijn leven maakte omdat hij niet meer tegen het pesten kon. Hij betrekt dit voorbeeld bij dit verzaken. Ik had wat meer nuance van Van der Meer verwacht.
Eind juni 2009 deed dat drama zich inderdaad voor. Ik was toen directeur van basisschool 't Vossenhol in Groesbeek, waarop het kind zat. Het is niet aan mij om op deze plaats gedetailleerd op dat drama in te gaan. De school heeft toen met ondersteuning van instanties, politie, een deskundige op het gebied van communicatie met de pers en de burgemeester de kinderen en de ouders zo goed mogelijk begeleid. Tot tevredenheid van de ouders van het kind en alle andere ouders van de school.
Het antwoord op de vraag hoe deze jonge leerling hiertoe is gekomen, komt niet meer. Er kunnen gedachtes over zijn. Bij de ouders en de andere vier kinderen van het gezin. En bij leerkrachten van deze school. Hij was op deze school een gerespecteerde medeleerling, een rustig, aardig en ook leergierig kind.
Na het gebeuren hebben de ouders mij laten weten dat de school - en het personeel in het bijzonder -  geen enkele blaam treft. Een sympathiek geluid van de ouders. Oké. Maar niemand schoot daar iets mee op in die afschuwwlijke week. Tijdens zijn schoolperiode is hij wellicht zijdelings gepest; hetgeen meer kinderen overkomt. En soms is het woord plagen ook van toepassing, want pesten krijgt volgens mij te vaak een zware lading.
Bob van der Meer is al te kort door de bocht gegaan met dit voorbeeld. Het suggereert iets. Hij heeft het verkeerde voorbeeld genoemd. Tijdens de schoolperiode van deze jongen en tijdens die dramatische week heeft deze Groesbeekse school in ieder geval niet verzaakt'.
Bron: De Volkskrant, 21-06-2012, pagina 29, Opinie & Debat. 

056 Mijn oorspronkelijke reactie hierop
De aan de Volkskrant aangeboden en niet geplaatste reactie luidde als volgt:
'John Peters heeft ina zijn reactie op het artikel over de volledig uit de hand gelopen pestsituatie op De Boschuil in Eindhoven volkomen gelijk als hij een koppeling aanbrengt tussen mijn opmerking over slecht anti-pestbeleid en de zelfdoding van een van zijn ex-leerlingen. Een poging deze door hem ten onrechte aangebrachte koppeling te ontrafelen. Hierbij zal ik verwijzen naar twee rubrieken en een nummer op mijn site www.pesten.net
Het voorbeeld van de zelfdoding komt uit mijn gastcolumn in Brabants Dagblad die op 28-11-2011 werd geplaatst. Het verzoek daartoe werd gesteld naar aanleiding van een leerling van een school voor basisonderwijs in Den Bosch die al een aantal weken thuis zat omdat hij gepest werd en het probleem zo erg werd dat de ouders hun kind thuis hielden. In deze column (www.pesten.net, Nieuws, nummer 027) analyseerde ik de plus minus vijftien volkomen uit de hand gelopen pestsituaties uit het vorige schooljaar en eindigde met voornoemde zelfdoding, maar had ook meerdere andere mij bekende voorbeelden hiervoor kunnen gebruiken. In deze column werd overigens geen enkel verband gelegd tussen een antipestbeleid en zelfdoding. Terecht, omdat deze relatie niet bestaat. Wel is het voorbeeld uit deze column door de maker van het artikel, Peter de Graaf, om de navolgende reden gebruikt. Gijs, leerling van De Boschuil in Eindhoven over wie het in dit artikel ging, werd een aantal jaren gepest. In plaats van het pestprobleem aan te pakken, werden de ouders verplicht elke week op school te komen om van de leerkracht te horen wat er die week goed of fout was gegaan. Toen hun zoon op een gegeven moment aan zijn ouders vertelde dat hij er liever niet meer wilde zijn en over zelfdoding sprak, riepen ze mijn hulp in. Vanwege de door mij ingeschatte zorgwekkende situatie voor kind en ouders heb ik hen vergezeld naar een gesprek met vier beleidsverantwoordelijken van De Boschuil. In dit gesprek heb ik de school gratis mijn expertise aangeboden, waarvan, met uitzondering van een door mij gegeven en telkens uitgestelde les aan de klas, geen gebruik is gemaakt, maar dit terzijde. In dit soort situaties vraag ik de ouders mij het leerlingendossier en het antipestbeleid van de school te mailen. Beiden heb ik voor hen geanalyseerd om tot de conclusie te moeten komen dat echt niets klopte. Omdat ik talloze anti-pestbeleidsplannen van scholen onder ogen krijg die echt verschrikkelijk zijn, is deze opmerking terecht geciteerd.
Meerdere organisaties houden zich inmiddels met pesten bezig, al dan niet met veel dramatiek. Ik heb mij daar nooit achter geschaard. Pesten op school heeft namelijk te maken met stelling nemen, wat in goed beleid moet worden vastgelegd. Als elke geleding op school zijn verantwoordelijkheid neemt zal plagen niet overgaan in pesten en wordt het dat wel, dan neemt de school duidelijke maatregelen. En zo lang dat niet gebeurt, zal ik mijn commentaar blijven geven en zal ik ouders blijven helpen die in de mallemolen van anti-pestbeleid terecht komen'.
Bob van der Meer, Rosmalen

057 De verkorte reactie
Omdat deze reactie te lang was werd mij gevraagd kort te reageren. Ik leverde de volgende tekst in:
'John Peters heeft in zijn reactie over de volkomen uit de hand gelopen pestsituatie op De Boschuil in Eindhoven ongelijk, als hij een koppeling aanbrengt tussen een slecht anti-pestbeleid en zelfdoding. Het enige wat ik over deze zelfdoding heb gezegd is: 'We houden dan even onze adem in, houden een stille tocht, branden kaarsjes en laten het probleem voor wat het is', einde citaat. Mijn uitgebreidere reactie is te vinden in nummer 056 van mijn website www.pesten.net.

058 De uiteindelijk geplaatste reactie
De uiteindelijke, op 25 juni 2012 geplaatste, reactie luidde als volgt:
Pesten
John Peters heeft in zijn reactie (O&D, 2 juni) op het artikel over de uit de hand gelopen pestsituatie op De Boschuil in Eindhoven, waar hij directeur was, ongelijk als hij een koppeling aanbrengt tussen mijn opmerking over slecht antipestbeleid en de zelfdoding van een van zijn ex-leerlingen.
Ik heb echter geen verband aangebracht tussen een slecht anti-pestbeleid en zelfdoding.
Het enige wat ik over deze zelfdoding heb gezegd is: 'We houden even onze adem in, houden een stille tocht, branden kaarsjes en laten het probleem voor wat het is', einde citaat.
Bob van der Meer, Rosmalen.
Commentaar
In dit korte stukje staan twee fouten: 2 juni en waar hij directeur was.

059 Drie vragen van de ChristenUnie aan de minister van OCW over het Volkskrant-artikel
Op dinsdag 26 juni stelde de ChristenUnie vragen over het Volkskrant-artikel. Zodra ze gesteld zijn, neem ik ze hier op. Zelf zal ik ook een aantal vragen plaatsen onder nummer 060.

060 Een aantal eigen vragen aan de minister van OCW over pesten
Omdat de minister van Onderwijs, mevrouw M. van Bijsterveldt, mij al een aantal jaren geleden heeft verboden contact met haar over pesten op te nemen, maak ik nu gebruik van de social media, waaronder mijn site.

Inleiding
Op 20 juni 2012 verscheen in de Volkskrant een artikel over een 11-jarige leerling van De Boschuil in Eindhoven die al een jaar en vier maanden thuis zat. Hij was gepest, de ouders kaartten het bij de leerkracht aan, de leerkracht bleek niet in staat te zijn het probleem op te lossen, de ouders bleven de school om hulp vragen, de school beriep zich op handelingsverlegenheid, wilde op een gegeven moment niet meer met de ouders te maken hebben en stuurde de gepeste leerling en zijn zusje, die niets met het probleem te maken had, van school.
Omdat alles in deze zaak fout is gegaan, stel ik aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over het probleem van pesten op school de volgende vragen:

01 Kent u het artikel 'Al 16 maanden geen school', gepubliceerd in de Volkskrant op 20 juni 2012?
02 Wat is uw reactie op dit artikel?
03 Deze schrijnende situatie is al in november 2011, in de rubriek Nieuws van de website www.pesten.net, onder nummer 025, geplaatst.
- Zowel de Inspectie als de Vertrouwensinspectie waren toen al meer dan een jaar ervan op de hoogte, maar hebben niets gedaan.
- Ook heeft de leerplichtambtenaar van de gemeente niets gedaan.
- Heeft de school drie versies van het leerlingendossier van de bewuste leerling gemaakt.
- Is de school gratis hulp geboden om het pestprobleem aan te pakken, van welk aanbod de school geen gebruik heeft gemaakt.
- Heeft de school daarna derhalve ten onrechte een beroep gedaan op haar 'handelingsverlegenheid'.
- Heeft de school, met medeweten van de leerplichtambtenaar, de leerling op een school voor speciaal onderwijs proberen te plaatsen.
- Heeft de school, met medeweten van de leerplichtambtenaar, een niet bestaande school geadviseerd.
- Blijkt uit de analyse van de in mijn bezit zijnde versie van het dossier dat de leerkracht onzinnige oplossingen voor het groepsprobleem in de klas heeft bedacht en toegepast.
- Hebben de IB-er, de directeur noch de andere beleidsverantwoordelijken, de leerkracht in haar aanpak gecorrigeerd.
- Heeft een analyse van het toenmalige en later, op verzoek van het bestuur van de school veranderde, antipestbeleid, opgeleverd dat beide beleidsplannen niets te maken hadden met welk beleid dan ook.
- Heeft de school in het dossier zodanige onwaarheden verteld dat geen enkele andere school zich daarna geroepen voelde de leerling aan te nemen.
- Heeft men, door steeds maar van de ouders te eisen hun kind door een psycholoog te laten onderzoeken, geprobeerd de schuld voor het pesten bij hem te leggen.
- Hebben twee daartoe door de ouders ingeschakelde psychologen bij de leerling geen enkele afwijking gevonden.
- Is aan de pesters, die met naam bekend waren, niets gedaan.
- Heeft Bureau Jeugdzorg (BJZ) Eindhoven haar plicht goed onderzoek te doen gevioleerd. In een dergelijke situatie had BJZ het anti-pestbeleid van de school en het dossier van de leerling moeten opvragen; moeten analyseren of het door de school gehanteerde anti-pestbeleid een goed antipestbeleid was; moeten nagaan of het door de school opgeschreven beleid ook daadwerkelijk was uitgevoerd en, bij een of meer negatieve beoordelingen, de school verantwoordelijk moeten stellen voor het gebrek aan beleid; de school moeten verplichten goed beleid te gaan maken en het BJZ Eindhoven niet lastig te vallen met problemen die tot de verantwoordelijkheid van de school horen en door de school aangepakt en opgelost dienen te worden.
- En had BJG Eindhoven, omdat pesten door mij vanaf 1990 wordt gezien als kindermishandeling, nu niet van volwassenen ten opzichte van kinderen, maar tussen kinderen onderling, de ouders moeten adviseren bij het AMK tegen de school een melding van kindermishandeling in te dienen.
04 Bent u het met mij eens dat, als bovenstaande gegevens op waarheid berusten, u de opdracht moet geven getuigen in deze zaak onder ede te laten horen?
05 Bent u het met mij eens dat, als bovenstaande gegevens op waarheid berusten, de externe ondersteuningsinstellingen: Inspectie, Bureau Leerplicht, Bureau Jeugdzorg, volledig hebben gefaald?
06 Bent u het met mij eens dat, wanneer bovenstaande gegevens op waarheid berusten, bewuste leerling en ouders groot onrecht is aangedaan?
07 Bent u het met mij eens dat, wanneer bovenstaande gegevens op waarheid berusten, u opdracht dient te geven tot een onafhankelijk onderzoek naar deze zaak?
08 Bent u het met mij eens dat, wanneer bovenstaande gegevens op waarheid berusten, de leerling en zijn ouders genoegdoening dienen te krijgen?
09 Bent u het met mij eens dat, wanneer kinderen worden gepest, ouders geen enkele juridische mogelijkheid hebben om hun kind te verdedigen en er derhalve sprake is van een absolute rechtsongelijkheid?
10 Bent u het met mij eens dat, wanneer blijkt dat kinderen worden gepest en de school niet bij machte blijkt te zijn het pestprobleem adequaat aan te pakken, de ouders het recht moeten krijgen tegen de school bij het AMK een zorgmelding in te dienen, waarna het AMK verplicht is/wordt de onder punt 3, aandachtsstreepje 14, genoemde activiteiten uit te voeren?
11 Bent u het met mij eens dat de laatste tijd steeds meer scholen overgaan op bovengenoemde aanpak van het pestprobleem in Nederland?
12 Bent u trouwens toevallig ook op de hoogte van de gastcolumn in Brabants Dagblad van 28 november 2011, in welke column bovenstaande aanpak wordt beschreven en aan de kaak gesteld?
13 Wat is uw reactie op de inhoud van deze column?
14 Is het waar dat ik u bij voortduring heb gewezen op misstanden in de aanpak van pesten?
15 Is het waar dat u op een gegeven moment  aan mij heeft aangegeven dat u niet meer gediend was van mijn kritiek op de aanpak van uw voorgangsters op OCW en mijn kritiek op uw aanpak en geen brieven meer van mij wilde ontvangen?
16 Is de conclusie gerechtvaardigd dat alle gelden die u, als staatssecretaris en minister, zes jaar lang voor de aanpak van pesten heeft gefaciliteerd, geen enkel effect hebben gehad/het probleem alleen maar hebben vergroot?
17 Bent u het met mij eens dat u volledig heeft gefaald om ook dit probleem goed aan te pakken?
18 Wie kan tot slot verantwoordelijk worden gesteld voor alle negatieve gevolgen van pesten, zoals: geslaagde pogingen tot zelfdoding, depressie, automutilatie, schoolvrees, pleinvrees en eetstoornissen, voor zeer grote groepen kinderen, van uw falend beleid: zijn dat de ambtenaren, zoals genoemd in het tweede gedeelte van Pestenleaks (periode 1995-2003) op de website www.pesten.net; zijn dit ondersteuningsinstellingen, zoals leerplichtambtenaren, jeugdartsen, onderwijsconsulenten, (vertrouwens)inspecteurs, jeugdverpleegkundigen, schoolmaatschappelijk werkenden, IB-ers; kunnen directies/besturen van scholen misschien verantwoordelijk worden gesteld of is uiteindelijk het ministerie van OCW, u dus, verantwoordelijk, omdat u gedurende uw regeerperiode niets heeft gedaan aan erg veel signalen?

Drs. B van der Meer
Psycholoog
Europees Expertisecentrum voor Veiligheid
p/a Hildebrandstraat 14
5242 GE Rosmalen
073-5217753/06-20406009
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
www.pesten.net

061 Dezelfde vragen aan andere gremia
Dezelfde vragen werden daarna gesteld aan de Kinderombudsman, Jeugdzorg Nederland, de vaste Kamercommissie Onderwijs van de Tweede Kamer en de wethouder Onderwijs van de gemeente Eindhoven. Binnenkort hieronder hun reacties.

062 Artikel in Reformatorisch Dagblad over cyberpesten

063 Interview met Jessica Villerius in de Volkskrant over het programma Over de streep
In de Volkskrant van 10 juli 2012 werd op pagina V6 aandacht besteed aan het programma 'Over de streep'. De titel luidde 'Over de streep kijk je zo'. Het interview werd gevoerd met Jessica Villerius, de maker van dit programma.
Omdat ik hierin door Jessica wordt genoemd, eerst de tekst, waarna mijn reactie.
De tekst luidde als volgt:

'Iedere scepticus is welkom om mee te doen
Sinds in augustus 2011 de pestprofessor Bob van der Meer kritiek uitte op het programma (onder meer vanwege door hem veronderstelde groepsdruk), heeft Villerius veel sceptici uitgenodigd aan Challenge Day mee te doen, onder wie dezelfde Bob van der Meer. Die heeft tot nu toe niet thuis gegeven. Toen ze een congres van tweehonderd artsen en orthopedagogen toesprak, vroeg de debatleider: "Wie denkt dat het gevaarlijk is voor de leerlingen?" Er gingen zeventien of achttien handen omhoog. Aan het eind vroeg hij het nog eens. Nul'.

Commentaar
Op de homepage van deze site heb ik, onder de kopjes Uitzending KvdB, Allports theorie en Challenge Day/Over de streep, mijn commentaar op het programma geleverd. Tot slot zou ik graag de namen van de in het interview genoemde psychologen leren kennen. In het verleden werd namelijk voor een ander programma, 'De gouden kooi', hetzelfde argument gebruikt: dit programma zou ook begeleid worden door deskundige psychologen. Deze namen werden nooit gegeven. 

064 geweld als onderwijsprobleem, een nieuw boek
Steeds meer wordt de vraag gesteld op welke manier(en) pesten het beste kan worden aangepakt en opgelost. Deze vraag was in 1995 al beantwoord in drie publicaties van mijn hand. Het eerste artikel verscheen in 1991, het boek in 1993 en het tweede artikel in 1995. Als deze adviezen uit deze publicaties toen waren opgevolgd, hadden we het pestprobleem in Nederland al lang opgelost en onze kennis naar het buitenland geëxporteerd.
Het is zeventien jaar verder en het probleem lijkt groter dan het ooit is geweest. Alhoewel ik de oorzaken ken, zijn ze op dit moment niet relevant. Beter is het energie te besteden aan een goede aanpak. In mijn nieuwe boek deze aanpak.

Geweld als onderwijsprobleem
Inhoud
De eerste drie hoofdstukken van het boek behandelen de manieren waarop regeringen, individuen en scholen hun problemen oplossen. Eerst ontkennen ze moeilijkheden. Kunnen de moeilijkheden niet meer ontkend worden, dan doet men er ad hoc iets aan. Als blijkt dat het een probleem is geworden, wordt een noodverband aangelegd. En als ook het noodverband geen soelaas meer biedt, analyseert men uiteindelijk het probleem wel, maar onvolledig.
Vervolgens probeer ik verklaringen te vinden voor het feit dat toch redelijk denkende wezens en instanties vaak van moeilijkheden problemen maken. Hierbij wordt gebruik gemaakt van Watzlawicks onderscheid tussen een moeilijkhed en een probleem en van zijn opsomming van vijf vormen van een foutieve aanpak. Dit leidde tot de volgende stellingen: "Menselijk probleemoplossen verloopt volgens vier stadia"; "De stadia zijn op zich niet goed of slecht" en "Bij het oplossen van problemen is het goed te beschikken over een aanpak of strategie".
Hoe moeilijkheden dan wel opgelost zouden kunnen of moeten worden was de volgende te beantwoorden vraag. De eerste manier is de trial and error aanpak. En de tweede manier de structurele aanpak, welke aanpak bestaat uit de trits signaleren, analyseren, plan opzetten en uitvoeren, evalueren.
Omdat er veel vormen van geweld zijn, wordt daarna een verklaringsmodel van geweld ontvouwd en toegelicht, waarna relaties binnen het model en de implicaties daarvan voor de begeleiding van leerlingen en leerkrachten worden besproken.
De volgende vraag was in hoeverre binnen en buiten het onderwijs sprake is van geweld, om welke reden de onderzoeksresultaten over pesten tussen leerlingen onderling, geweld tussen leerlingen in het voortgezet onderwijs, over kindermishandeling, seksueel misbruik en huiselijk geweld worden gegeven.
Op welke manier het geweld binnen en buiten het basis- en voortgezet ondrwijs aangepakt moet worden was de voorlaatste te beantwoorden vraag. Het antwoord: via een structurele aanpak van pesten tussen leerlingen onderling, waarna in het laatste hoofdstuk verwezen wordt naar de gratis app Checklist psychosociale veiligheid. In de checklist worden vragen gesteld, met daarachter mogelijke oplossingen: e-books, zoals dit boek; enquêtes of tests die op afstand worden ingevuld, waarna de gegevens worden verwerkt en, voorzien van adviezen, aan de opdrachtgever gemaild; toegang tot de site, waarbij de daarop aanwezige producten kunnen worden ingezien, maar niet gedownload; of het, via een beschermd intranet beantwoorden van door verschillende doelgroepen gestelde vragen over pesten, geweld en/of andere ongewenste omgangsvormen tussen ook de andere schoolgeledingen: tussen leerlingen en leerkrachten, leerkrachten en leerlingen, personeel onderling, school en ouders en tussen ouders en school.
Er zijn twee checklists: een voor het basi- en een voor het voortgezet onderwijs. Ze zijn aan te vrgen bij: Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
Op de website www.pesten.net zal in deze rubriek, Nieuws, informatie over de verschijningsdatum van het e-book worden gegeven.

Doelgroepen
Het boek is bestemd voor directieleden, IB-ers, veiligheidscoördinatoren, management- en ZAT-teams van scholen voor basis- en voortgezet onderwijs; voor docenten en studenten van Pabo's en andere Lerarenopleidingen; voor medewerkers van OBD's en Landelijke Pedagogische Centra en tot slot voor medewerkers van Inspectie, Jeugdzorg en Leerplichtzaken.
Het belang van het boek voor de eerste doelgroep is dat het een goede aanpak van pesten geeft; een overzicht oplevert van alle problemen tussen de verschillende schoolgeledingen, die daarna achtereenvolgens kunnen worden aangepakt en opgelost; iedere geleding verantwoordelijk wordt gemaakt voor de psychosociale veiligheid van alle belanghebbenden; geen verschillende projecten meer hoeven te worden uitgevoerd; de school haar eigen problemen oplost, niet (meer) afhankelijk is van externe instanties en steeds meer een lerende  organisatie wordt.
Het boek is ook geschikt voor docenten en studenten van Pabo's en andere Lerarenopleidingen. Het lijkt mij efficiënter het probleemoplossend vermogen van toekomstige onderwijsgevenden te vergroten dan hen te confronteren met de aanpak van steeds weer verschillende problemen.
De inhoud van dit boek houdt daarnaast een andere rol voor de ondersteuningsinstellingen in: minder nadruk op uitvalverschijnselen, ad hoc-activiteiten uitvoeren, branden blussen en noodverbanden aanleggen en meer nadruk op analyseren en evalueren, nu veelal verwaarloosde activiteiten.
En tot slot kan het boek een rol vervullen naar Inspectie, Jeugdzorg en Leerplichtzaken toe. Op het moment dat scholen verplicht worden een dergelijk Beleidsplan psychosociale veiligheid te maken, dat door iedere geleding is geaccepteerd, zijn zij niet meer verantwoordelijk, maar het bestuur van de school voor een goede uitvoering ervan en worden zij pas ingeschakeld als het bestuur weigert goed beleid  te maken of het - samen afgesproken - beleid uit te voeren.

Naam boek: Geweld als onderwijsprobleem
Auteur 
     : Bob van der Meer
Uitgever    : Europees Expertisecentrum voor Veiligheid (E2V2)
ISBN          : 978 90 809190 0 6
NUR-code   : 775 
Pagina's     : 51
Jaar           : 2012
Soort          : E-book
Prijs           : 10 euro 

Zodra de e-book uitgave klaar is, zal dit hier bekend worden gemaakt via deze rubriek.

 

Artikel afkomstig van www.bobvandermeer.info:
http://www.bobvandermeer.info/index.php?option=com_content&task=view&id=255&Itemid=1

© Bob van der Meer, 2017
© Alle rechten voorbehouden
© Bobvandermeer.info, 19.11.2017 10:27
http://www.bobvandermeer.info